395px

Doña Lee

Carmen Souza

Donna Lee

M' t'ta ba contab um stória di um sinhorita
Ki tava txuma Dona Lea
Sai di casa, bai pa Merca, dexa sê papá, mama
Dexa sês fidj, sê terra, tempu ki ka tinha sapatu
Ka tinha riqueza
Dona Lea go e um sinhora qui ta manda, ta dismanda
T'pensá qui tud mundu vivi na sê gostu
El ta fazê sê gana, Dona Lea é rainha di se quintal
Esh penhoral ses bardolega
Go Nha Lea volta ku mom na frenti kel otu pa tras
Go el prendi qui kond bo bai
Bo ka pode esqueci kutelo ma bo cuzcuz
Finura kaba, djogu kaba, aposta sai furado
Tiro sai-l pa culatra, el sai di Merca, bai se casa
El prendi vivi mas humilde, sem soberba
Rainha na sê quintal

Doña Lee

Mira, te voy a contar la historia de una señorita
Que se llamaba Doña Lee
Salió de casa, se fue a América, dejó a su papá, mamá
Dejó a sus hijos, su tierra, en un tiempo en el que no tenía zapatos
No tenía riquezas
Doña Lee es una señora que manda, que desmanda
Piensa que todo el mundo vive a su gusto
Ella hace su jugada, Doña Lee es la reina de su patio
Su penhor es su bastón
Doña Lee vuelve con la cabeza en alto, mirando hacia adelante y no hacia atrás
Y se da cuenta de que cuando te vas
No puedes olvidar el cuchillo en tu cintura
La finura se acaba, el juego se acaba, la apuesta sale mal
El tiro sale por la culata, ella se va de América, a su casa
Aprende a vivir más humilde, sin soberbia
Reina en su patio

Escrita por: