História Linda
Ouve,
Quero contar-te uma história de amor
Dessas que a gente já sabe de cor,
Igual a tantas que esta vida tem.
Vais conhecer
Duas pessoas como outras quaisquer,
Dois namorados que foram viver
A história linda de quem se quer bem.
Apaixonados, com o tempo à frente,
Tinham carícias a queimar na mão,
Trocando a dor de quem se sente
Um escravo do seu coração
E num só corpo quando se abraçava,
Beijando as horas com melancolia,
Nunca as palavras lhes chegavam
P'ra tudo o que no peito havia.
Ela,
Sempre bonita na sua ternura,
Dava alegria da forma insegura
Dos que procuram sonhar o real.
Ele,
Tinha um emprego nas ondas do mar
Pescava os versos do seu navegar
E as despedidas sabiam-lhe a sal.
Adeus querida que me vou embora,
Levo ad saudades que te vou deixar.
Hei-de lembrar-te noite fora
Assim, como quem chorar.
Omar é longe e é longa a nossa espera
E as palavras vão de encontro ao cais.
Adeus querida quem me dera
Que eu não partisse nunca mais.
E depois,
Os dois casaram como era suposto,
Sonhos na alma sorrisos no rosto
Como as pessoas mais belas do mundo.
Lado a lado,
Criando as ruas do seu dia a dia,
Dobrando esquinas que a sorte trazia,
Como nós todos fazemos no fundo.
E antão perguntas-me a razão da história
Assim tão simples como respirar.
Sabes, amar é uma vitória
E a vida é simples de contar.
Eu aprendi a perceber melhor
A importância das coisas normais,
É que eu fui filho desse amor,
Da história linda dos meus pais.
Mooie Geschiedenis
Luister,
Ik wil je een liefdesverhaal vertellen
Van die verhalen die we al uit ons hoofd kennen,
Net als zoveel die het leven heeft.
Je gaat leren kennen
Twee mensen zoals ieder ander,
Twee geliefden die gingen leven
De mooie geschiedenis van wie elkaar graag ziet.
Verliefd, met de tijd voor zich,
Hadden ze tederheid die brandde in hun handen,
Ruilden de pijn van wie zich voelt
Als een slaaf van zijn hart.
En in één lichaam als ze elkaar omarmden,
Kusden ze de uren met melancholie,
Nooit kwamen de woorden bij hen
Voor alles wat er in hun hart was.
Zij,
Altijd mooi in haar tederheid,
Gaf vreugde op de onzekere manier
Van degenen die proberen de realiteit te dromen.
Hij,
Had een baan op de golven van de zee,
Ving de verzen van zijn zeilen
En de afscheid namen smaakten naar zout.
Vaarwel liefje, ik ga weg,
Ik neem de herinneringen mee die ik je ga achterlaten.
Ik zal je de hele nacht blijven herinneren
Zo, als iemand die huilt.
Omar is ver weg en onze wacht is lang
En de woorden gaan naar de kade.
Vaarwel liefje, wie zou willen
Dat ik nooit meer vertrok.
En daarna,
Trouwen ze zoals het hoorde,
Dromen in de ziel, glimlachen op het gezicht
Als de mooiste mensen ter wereld.
Zij aan zij,
Creëerden de straten van hun dagelijks leven,
Bogen om hoeken die het geluk bracht,
Zoals wij allemaal in de diepte doen.
En dan vraag je me naar de reden van het verhaal
Zo simpel als ademhalen.
Weet je, liefhebben is een overwinning
En het leven is eenvoudig te vertellen.
Ik leerde beter begrijpen
De waarde van gewone dingen,
Want ik was het kind van die liefde,
Van de mooie geschiedenis van mijn ouders.