395px

Gouden Wet

Carolina Soares

Lei Áurea

Dorme presos como animais, acorda cedo pra trabalhar
Era na foice e no machado, com o facão nos canaviais
Quatorze horas por dia, e sem poder reclamar
O negro caía cansado, logo era chicoteado
E gritava

Não bata n'eu mais não
Não bata n'eu mais não
Não bata n'eu mais não, seu feitor
Que eu já vou me levantar

1888 a lei áurea, Isabel assinou
O negro foi jogado na rua, essa lei não adiantou
Com saudades da terra natal, com aperto no coração
O negro já não apanha mais, mas continua na
escravidão

Libertação, libertação, libertação
Olha o negro, libertação.

Gouden Wet

Droom gevangen als dieren, sta vroeg op om te werken
Het was met de zeis en de bijl, met de machete in de suikerrietvelden
Veertien uur per dag, en zonder te kunnen klagen
De zwarte viel moe neer, werd al snel gegeseld
En schreeuwde

Sla me niet meer, alsjeblieft
Sla me niet meer, alsjeblieft
Sla me niet meer, alsjeblieft, je opzichter
Want ik ga al opstaan

1888 de gouden wet, Isabel heeft getekend
De zwarte werd op straat gegooid, deze wet hielp niet
Met heimwee naar het vaderland, met pijn in het hart
De zwarte krijgt geen klappen meer, maar blijft in de
slavernij

Bevrijding, bevrijding, bevrijding
Kijk naar de zwarte, bevrijding.

Escrita por: Mestre Babalu