Le petit Landais
Toi qui fais quelques chansons
A mon ami, mon compagnon
Tu passes ton temps à chercher
La mélodie tant révée
Pense un peu à ton chapeau
C'est un peu comme ton drapeau
Je me demande souvent
En pensant à tous ces gens
Où est donc passé mon bérêt?
Mon bérêt de petit landais?
Il paraît qu'avant ça m'allait ...
Il peut être chapeau rond
Cordouan ou à pompom
Il peut être métissé
Mais jamais, jamais d'acier
Les chapeaux de notre Terre
Sont notre seule frontière
Je me demande souvent
En pensant à l'occitan
Où est donc passé mon bérêt?
Mon bérêt de petit landais?
Il paraît qu'avant ça m'allait ...
Ici tous autant qu'on est
Nous venons de quelque part
Comme un arbre déraciné
Je suis devenu guitare
Je me demande souvent
En pensant à l'occitan
De kleine Landenaar
Jij die wat liedjes maakt
Voor mijn vriend, mijn maat
Je bent altijd op zoek
Naar de melodie die je zo zocht
Denk eens aan je hoed
Het is een beetje zoals je vlag
Ik vraag me vaak af
Als ik denk aan al die mensen
Waar is mijn baret gebleven?
Mijn baret van de kleine landenaar?
Men zegt dat het me vroeger stond...
Het kan een ronde hoed zijn
Cordouan of met een pompon
Het kan gemengd zijn
Maar nooit, nooit van staal
De hoeden van ons land
Zijn onze enige grens
Ik vraag me vaak af
Als ik denk aan het Occitaans
Waar is mijn baret gebleven?
Mijn baret van de kleine landenaar?
Men zegt dat het me vroeger stond...
Hier zijn we allemaal
We komen van ergens
Als een ontwortelde boom
Ben ik een gitaar geworden
Ik vraag me vaak af
Als ik denk aan het Occitaans
Escrita por: Philippe Castel