Les fées Carabosse
Je n' sais plus, plus rien à comprendre
Ils vous pompent jusqu'à la moelle
Ils sucent votre humus
Et se lèchent les babines
{Refrain:}
Et comme toujours les responsables
Sont les grosses têtes
Des têtes de fées Carabosse
Qui mâcheraient du chewing-gum
Ils m'ont eue, ils m'ont tout pris
Mais je n'avais rien, rien de ce qui s'achète
Avec de l'argent mais ils ont bu
Mes larmes d'adulte redevenue enfant
{au Refrain}
Ils m'ont fagoté sur les bancs de l'école
Ils m'ont donné des maîtres tout juste bons à anonner
Ils ont visé vrai mais ils ont oublié
Qu'un jour je saurais la souffrance
{au Refrain}
Voilà où est la faille, l'énormité de l'œuf
Ecrasé sous le cul de la poule, j'ai marché sur les rails
Des chemins de fer, j'ai ignoré l'express
De leurs voitures je m'en tape, je n'sais même pas conduire !
{au Refrain}
Ils ne m'auront plus ni avec leurs cosmonautes
Ni avec leurs campagnes en faveur du malheur
Parce que ce sont d'autres qui devraient agir
Plutôt que d'émouvoir le monde par la télévision
{au Refrain}
Et s'il y a des bidonvilles, s'il y a des génocides
En Afrique et ailleurs, s'il y a des enfants
Pour tendre la main comme je me sens seule
Je hurle et je pleure et je me cache car j'ai honte
{au Refrain}
Mais ils ne m'auront plus car ce que je pourrai
Leur donner de meilleur, la graine de mon amour
Je la ferai pousser au soleil loin des rumeurs de la guerre
Et si ne pas mourir en héros pour la nation est un crime
Je paierai pour que mûrisse la graine de mon amour
Et je monterai sur le toit d'un autobus
Et je me ferai tondre, s'il le faut, je serai nue
Ainsi la France entière saura et connaîtra la honte
Ha ! Ha ! Ha ! Nom de Dieu ! On les a eus !
De Feeën Carabosse
Ik begrijp het niet meer, helemaal niets meer
Ze zuigen je leeg tot op de bodem
Ze slurpen je humus
En likken hun lippen
{Refrein:}
En zoals altijd zijn de verantwoordelijken
De grote koppen
Van de feeën Carabosse
Die kauwen op kauwgom
Ze hebben me te pakken, ze hebben alles van me afgenomen
Maar ik had niets, niets wat je kunt kopen
Met geld, maar ze hebben gedronken
Van mijn tranen, volwassene die weer kind werd
{bij het Refrein}
Ze hebben me in de schoolbanken geknecht
Ze gaven me leraren die net goed waren om te stamelen
Ze mikten goed, maar vergaten
Dat ik op een dag de pijn zou kennen
{bij het Refrein}
Kijk waar de zwakte ligt, de absurditeit van het ei
Verpletterd onder de kont van de hen, ik heb op de sporen gelopen
Van de spoorwegen, ik negeerde de sneltrein
Van hun wagens kan het me niets schelen, ik kan zelfs niet rijden!
{bij het Refrein}
Ze krijgen me niet meer, noch met hun kosmonauten
Noch met hun campagnes voor het ongeluk
Want het zijn anderen die zouden moeten handelen
In plaats van de wereld te ontroeren via de televisie
{bij het Refrein}
En als er sloppenwijken zijn, als er genocide is
In Afrika en elders, als er kinderen zijn
Die hun hand uitsteken, zoals ik me zo alleen voel
Ik schreeuw en ik huil en ik verstop me omdat ik me schaam
{bij het Refrein}
Maar ze krijgen me niet meer, want wat ik kan
Hen geven van het beste, het zaad van mijn liefde
Zal ik laten groeien in de zon, ver weg van de oorlogsgeruchten
En als niet sterven als een held voor de natie een misdaad is
Zal ik betalen zodat het zaad van mijn liefde rijpt
En ik zal op het dak van een bus klimmen
En ik laat me scheren, als het moet, ik zal naakt zijn
Zo zal heel Frankrijk het weten en de schaamte kennen
Ha! Ha! Ha! Godverdomme! We hebben ze te pakken!