395px

Sneeuw

Cécile Corbel

Neige

Encore un rêve
Qui succombe à la nuit
Sans trêve
L'ombre qui s'agrandit
Elle pourrait bientôt manquer d'air
Dans cette traversée solitaire

Mélancolie
Dans ces villes où tout s'achète
Ici on ne vend pas ces rêves là
Un bel équipage ou même
Un joli attelage

Elle veut voir les grandes plaines
Veut le ciel infini
Les chevaux sauvages
Elle rêve d'au-delà

De la neige
Des frissons sur le monde
Qui viennent en cortège
Tombe le manteau blanc qui la protège
C'est comme un sortilège
Comme un baiser froid sur la peau

Un murmure
Le brouillard de l'asphalte
Sur les murs
Des mots qui lui font mal
Elle pourrait bientôt manquer d'air
Dans cette traversée solitaire

Ici tout est gris et terne
La poussière et l'ennui
Et éternellement
Elle rêve d'au-delà

De la neige
Des frissons sur le monde
Qui viennent en cortège
Tombe le manteau blanc qui la protège
C'est comme un sortilège
Comme un baiser froid sur la peau

Sneeuw

Weer een droom
Die bezwijkt voor de nacht
Zonder rust
De schaduw die groeit
Ze zou binnenkort lucht tekort kunnen komen
In deze eenzame oversteek

Melancholie
In deze steden waar alles te koop is
Hier verkopen ze die dromen niet
Een mooi team of zelfs
Een fraai span

Ze wil de grote vlaktes zien
Wil de eindeloze lucht
De wilde paarden
Ze droomt van het hiernamaals

Van de sneeuw
De rillingen over de wereld
Die komen in een optocht
Valt de witte deken die haar beschermt
Het is als een betovering
Als een koude kus op de huid

Een gefluister
De mist van het asfalt
Op de muren
Woorden die haar pijn doen
Ze zou binnenkort lucht tekort kunnen komen
In deze eenzame oversteek

Hier is alles grijs en somber
Het stof en de verveling
En eeuwig
Droomt ze van het hiernamaals

Van de sneeuw
De rillingen over de wereld
Die komen in een optocht
Valt de witte deken die haar beschermt
Het is als een betovering
Als een koude kus op de huid

Escrita por: Cecile Corbel