Non Più Mesta
Nacqui all’affanno e al pianto
Soffri tacendo il core
Ma per soave incanto
Dell’età mia nel fiore
Come un baleno rápido
La sorte mia cangiò
No, no, no, no, tergete il ciglio
Perchè tremar, perché?
A questo sen volate
Figlia, sorella, amica
Tutto trovate in me
Non più mesta accanto al fuoco
Starò sola a gorgheggiar, no!
Ah fu un lampo, un sogno, un gioco
Il mio lungo palpitar
Niet Meer Treurig
Ik werd geboren in de pijn en het huilen
Lijdend, zwijgend, in mijn hart
Maar door een zoete betovering
Van mijn jeugd in bloei
Als een snelle bliksemflits
Veranderde mijn lot
Nee, nee, nee, nee, veeg je ogen droog
Waarom trillen, waarom?
Vlieg naar deze borst
Dochter, zus, vriendin
Alles vind je in mij
Niet meer treurig naast het vuur
Zal ik alleen zitten en zingen, nee!
Ah, het was een bliksemflits, een droom, een spel
Mijn lange hartslag