Mon Homme
Il a le regard économe
Il a le verbe rare, ça me plaît
Il aime le chant des colombes et l'odeur du café
Et ces petites choses qu'on fait sans y penser
C'est mon homme, mon drapeau
Mon homme, celui qu'il me faut
Je frissonne, je prends l'eau
C'est mon homme, mon abri, mon lit, mon héros
Il ne saurait pas comment briller
Ou comme un phare banal, oublié
Dans sa mer ordinaire
Ili brise les vagues sans voir
Ces milliers de lumières
Qu'il m'offre sans le vouloir
C'est mon homme, mon drapeau
Mon homme, celui qu'il me faut
Je frissonne, je prends l'eau
C'est mon homme, mon feu, mon repos
C'est mon homme, mon ami
Qui pardonne, celui qu'on choisit
Je tâtonne comme je faillis
C'est mon homme qui fait ce qu'il dit
C'est mon homme, je l'admire
Mon ozone, l'air que je respire
Mon opium, mon jour
Oh mon homme, mon toit, mon chemin
Mon amour
Mijn Man
Hij heeft een zuinige blik
Hij heeft zeldzame woorden, dat bevalt me
Hij houdt van het gezang van de duiven en de geur van koffie
En die kleine dingen die we doen zonder erover na te denken
Hij is mijn man, mijn vlag
Mijn man, degene die ik nodig heb
Ik krijg kippenvel, ik neem water
Hij is mijn man, mijn schuilplaats, mijn bed, mijn held
Hij weet niet hoe hij moet stralen
Of als een gewone, vergeten vuurtoren
In zijn gewone zee
Breekt hij de golven zonder te zien
Die duizenden lichten
Die hij me onbewust biedt
Hij is mijn man, mijn vlag
Mijn man, degene die ik nodig heb
Ik krijg kippenvel, ik neem water
Hij is mijn man, mijn vuur, mijn rust
Hij is mijn man, mijn vriend
Die vergeeft, degene die we kiezen
Ik tast rond zoals ik faal
Hij is mijn man die doet wat hij zegt
Hij is mijn man, ik bewonder hem
Mijn ozon, de lucht die ik inadem
Mijn opium, mijn dag
Oh mijn man, mijn dak, mijn pad
Mijn liefde