En Attendant Ses Pas
En attendant ses pas, je mets la musique en sourdine, tout bas
Trop bête, on ne sait pas, s'il sonnait
Si je n'entendais pas cette fois
En attendant ses pas ce matin-la
Un soir? Un matin? Un hiver, une aube
Un printemps qu'il choisira
Rien, je n'en sais rien, je mets des lumieres
Les nuits au bord des chemins
En attendant ses bras je peins des fleurs aux portes
Il aimera ca
En attendant le doux temps de ses bras
Et je prends soin de moi, rouge a mes levres, a mes joues
Pour qu'il ne voit pas
Quand trop pale parfois, ne surtout pas
Qu'il me surprenne comme ca
Il y a de l'eau fraiche et du vin
Je ne sais pas ce qu'il choisira
Je ne sais s'il est blond, s'il est brun
Je ne sais s'il est grand ou pas
Mais en entendant sa voix je saurai
Que tous ses mots, tous seront pour moi
En attendant le doux temps de ses bras
J'y pense tout le temps a cet instant, oh quand on se reconnaitra
Je lui dirai c'etait bien long, non, je ne lui dirai surement pas
En attendant ses pas, je vis, je reve et je respire pour ca
En attendant juste un sens a tout ca
Un soir? Un matin? Un hiver, une aube
Un printemps qu'il choisira
Rien, je n'en sais rien, je mets des lumieres
Les nuits au bord des chemins
En attendant ses bras je peins des fleurs aux portes
Il aimera ca
En attendant juste un sens a tout ca, a tout ca
In Afwachting van Zijn Stappen
In afwachting van zijn stappen, zet ik de muziek zachtjes aan, heel stil
Te dom, we weten niet, als hij zou bellen
Als ik het deze keer niet hoor
In afwachting van zijn stappen die ochtend
Een avond? Een ochtend? Een winter, een dageraad
Een lente die hij zal kiezen
Niets, ik weet niets, ik zet wat lichten aan
De nachten langs de wegen
In afwachting van zijn armen schilder ik bloemen op de deuren
Hij zal het leuk vinden
In afwachting van de zachte tijd van zijn armen
En ik zorg goed voor mezelf, rood op mijn lippen, op mijn wangen
Zodat hij het niet ziet
Als ik soms te bleek ben, vooral niet
Dat hij me zo verrast
Er is koud water en wijn
Ik weet niet wat hij zal kiezen
Ik weet niet of hij blond is, of bruin
Ik weet niet of hij groot is of niet
Maar als ik zijn stem hoor, weet ik
Dat al zijn woorden, allemaal voor mij zijn
In afwachting van de zachte tijd van zijn armen
Ik denk de hele tijd aan dat moment, oh wanneer we elkaar zullen herkennen
Ik zal hem zeggen dat het lang duurde, nee, dat zal ik zeker niet zeggen
In afwachting van zijn stappen, leef ik, droom ik en adem ik daarvoor
In afwachting van gewoon een betekenis voor dit alles
Een avond? Een ochtend? Een winter, een dageraad
Een lente die hij zal kiezen
Niets, ik weet niets, ik zet wat lichten aan
De nachten langs de wegen
In afwachting van zijn armen schilder ik bloemen op de deuren
Hij zal het leuk vinden
In afwachting van gewoon een betekenis voor dit alles, voor dit alles
Escrita por: Jean-Jacques Goldman