Le Ballet
Ca t'arrive sans crier gare
Au milieu d'une heure incolore
Un geste, une odeur, un regard
Qui comme dechire ton decor
Tout a coup ce coeur qui t'avait presque oublie
Se pointe a ta porte et se remet a cogner
Attention, le ballet va commencer
Tu comprends pas trop c'qui t'arrive
Tu crois d'abord a une erreur
Tu l'evites et lui te devine
Entre le desir et la peur
Tu t'entends lui dire des phrases sans aucun sens
Qu'importe les mots n'ont plus d'importance
Car le ballet a commence
Il met ses plus beaux atours et du miel sur sa voix
Toi tu te fais velours et tes bijoux brillent sur toi
Il te dit poemes et reves de lointains voyages
Tu reponds Florence, peinture, impeccables images
Dames et cavaliers, avancez
Un coup d'oeil a son dos, ses hanches, quand s'efface le galantin
Un regard quand elle se penche et laisse deviner un sein
Elle sait deja ses mains, les contours de sa bouche
Le cambre de ses reins, qu'elle a note en douce
Car le ballet va s'animer
Il a su les codes et donne les bons mots de passe
Encore un peu d'alcool et que tombent les cuirasses
Livrees les cles des corps enfin les peaux s'embrassent
Et le temps s'arrete tant que dure la grace
Car le ballet, est bientot termine
Et la vraie vie, va commencer
Et oui - la vraie vie
Het Ballet
Het kan je overkomen zonder waarschuwing
Midden in een kleurloze uur
Een gebaar, een geur, een blik
Die je decor lijkt te verscheuren
Plotseling komt dat hart dat je bijna vergeten was
Aankloppen bij je deur en begint weer te bonzen
Let op, het ballet gaat beginnen
Je begrijpt niet goed wat je overkomt
Je denkt eerst dat het een vergissing is
Je ontwijkt het en hij doorziet je
Tussen verlangen en angst
Je hoort jezelf zinnen zeggen zonder enige zin
Wat maakt het uit, de woorden doen er niet meer toe
Want het ballet is begonnen
Hij trekt zijn mooiste kleren aan en honing op zijn stem
Jij maakt je mooi en je sieraden schitteren op jou
Hij vertelt je over gedichten en dromen van verre reizen
Jij antwoordt Florence, schilderkunst, onberispelijke beelden
Dames en heren, vooruit
Een blik op zijn rug, zijn heupen, als de galant verdwijnt
Een blik als ze zich buigt en een borst laat zien
Ze kent al zijn handen, de contouren van zijn mond
De kromming van zijn onderrug, die heeft ze stiekem genoteerd
Want het ballet gaat tot leven komen
Hij kent de codes en geeft de juiste wachtwoorden
Nog een beetje alcohol en laat de harnassen vallen
Geef de sleutels van de lichamen, eindelijk kussen de huiden
En de tijd staat stil zolang de genade duurt
Want het ballet is bijna voorbij
En het echte leven gaat beginnen
En ja - het echte leven
Escrita por: Jean-Jacques Goldman