Encore Un Soir
Une photo, une date
C’est à n’y pas croire
C’était pourtant hier
Mentirait ma mémoire?
Et ces visages d’enfants
Et le mien dans ce miroir
Oh, c’est pas pour me plaindre
Ça vous n’avez rien à craindre
La vie m’a tellement gâtée
J’ai plutôt du mal à l’éteindre
Oh, mon Dieu j’ai eu ma part
Et bien plus à tant d’égard
Mais quand on vit trop beau, trop fort
On en oublie le temps qui passe
Comme on perd un peu le Nord au milieu de trop vaste espace
A peine le temps de s’y faire
A peine on doit laisser la place
Oh, si je pouvais
Encore un soir
Encore une heure
Encore une larme de bonheur
Une faveur, comme une fleure
Un souffle, une erreur
Un peu de nous
Un rien du tout
Pour tout se dire encore ou bien se taire
En regard
Juste un report
A peine encore
Même s’il est tard
J’ai jamais rien demandé
Ça c’est pas la mer à boire
Allez, face à l’éternité
Ça va même pas se voir
Ça restera entre nous
Oh, juste un léger retard
Y’en a tant qui tue le temps
Tant et tant qu'ils le perdent ou le passent
Tant qui se mentent inventant les rêves en des instants de grâce
Oh, je donne ma place au paradis si l’on m’oublie sur Terre
Encore hier
Encore un soir
Encore une heure
Encore une larme de bonheur
Une faveur comme une fleure
Un souffle, une erreur
Un peu de nous
Un rien de tout
Pour tout se dire encore ou bien se taire
En regard
Juste un report
À peine encore
Je sais il est tard
C’est pas grand chose
Rien qu’une pose
Que le temps, les horloges se reposent
Et caresser juste un baiser
Un baiser
Encore un soir
Encore une heure
Un peu de nous
Un rien du tout
Un soir
Nog Een Avond
Een foto, een datum
Het is niet te geloven
Het was toch gisteren
Zou mijn geheugen liegen?
En die kindergezichten
En het mijne in die spiegel
Oh, het is niet om te klagen
Daar hoeft u zich geen zorgen over te maken
Het leven heeft me zo verwend
Ik heb eerder moeite om het te stoppen
Oh, mijn God, ik heb mijn deel gehad
En nog veel meer in dat opzicht
Maar als je te mooi, te intens leeft
Vergeet je de tijd die verstrijkt
Zoals je een beetje het noorden verliest in een te grote ruimte
Bijna geen tijd om eraan te wennen
Bijna moeten we de ruimte laten
Oh, als ik kon
Nog een avond
Nog een uur
Nog een traan van geluk
Een gunst, als een bloem
Een zucht, een fout
Een beetje van ons
Een niets van alles
Om alles nog eens te zeggen of gewoon te zwijgen
In de blik
Gewoon een uitstel
Bijna nog
Ook al is het laat
Ik heb nooit iets gevraagd
Dat is niet zo'n grote opgave
Kom op, tegenover de eeuwigheid
Zal het zelfs niet opvallen
Het blijft tussen ons
Oh, gewoon een lichte vertraging
Er zijn zoveel die de tijd doden
Zoveel dat ze het verliezen of doorbrengen
Zoveel die zichzelf bedriegen door dromen te verzinnen in momenten van genade
Oh, ik geef mijn plek in de hemel op als men me op aarde vergeet
Nog gisteren
Nog een avond
Nog een uur
Nog een traan van geluk
Een gunst als een bloem
Een zucht, een fout
Een beetje van ons
Een niets van alles
Om alles nog eens te zeggen of gewoon te zwijgen
In de blik
Gewoon een uitstel
Bijna nog
Ik weet dat het laat is
Het is niet veel
Slechts een pauze
Dat de tijd, de klokken even rusten
En gewoon een kus strelen
Een kus
Nog een avond
Nog een uur
Een beetje van ons
Een niets van alles
Een avond
Escrita por: Jean Jacques Goldman