The Last Rose of Summer
'Tis the last rose of summer, left blooming alone
All her lovely companions are faded and gone
No flower of her kindred, no rose bud is nigh
To reflect back her blushes and give sigh for sigh
I'll not leave thee, thou lone one to pine on the stem
Since the lovely are sleeping, go sleep thou with them
Thus kindly I scatter thy leaves o'er the bed
Where thy mates of the garden lie scentless and dead.
So soon may I follow, when friendships decay
And from love's shining circle the gems drop away
When true hearts lie wither'd and fond ones are flown
Oh! Who would inhabit this bleak world alone!
De Laatste Roos van de Zomer
't Is de laatste roos van de zomer, bloeiend alleen
Al haar mooie metgezellen zijn vervaagd en verdwenen
Geen bloem van haar soort, geen rozenknop in de buurt
Om haar blozen te weerspiegelen en zucht voor zucht
Ik laat je niet, jij eenzame om op de steel te vergaan
Aangezien de schone slapen, ga jij met hen slapen
Zo vriendelijk strooi ik je bladeren over het bed
Waar je maatjes uit de tuin geurloos en dood liggen.
Zo snel kan ik volgen, wanneer vriendschappen verwelken
En uit de stralende cirkel van de liefde de edelstenen vallen
Wanneer ware harten verwelkt zijn en geliefden zijn gevlogen
Oh! Wie zou deze sombere wereld alleen bewonen!
Escrita por: Jörgen Elofsson