How Sad Venice Can Be
How sad Venice can be
When you return alone
To find a memory
In every paving stone
I walk among the birds
That fill San Marco's Square
With echoes of her words
Around me in the air
How sad Venice can be
When the mandolins play
A song she sung for me
One unforgotten day
Like images of sleep
The gondoliers go by
But when I try to weep
I find my tears are dry
How sad Venice can be
When mist is in your eyes
And you can hardly see
As pidgeons fill the skies
I find the little street
And then the old café
Where we would always meet
To dream away the day
How sad Venice can be
Beneath the silent moon
That rises from the sea
And silvers the lagoon
I hear the vespers chime
And cross the Bridge of Sighs
I know that it is time
To bid my last goodbyes
There's nothing more to say
I pass beneath the light
And then I turn away
From Venice in the night
How sad Venice can be
It's too lonely to bear
When you have lost the love
That you discovered there.
Hoe Treurig Venetië Kan Zijn
Hoe treurig Venetië kan zijn
Wanneer je alleen terugkeert
Om een herinnering te vinden
In elke straatsteen
Ik loop tussen de vogels
Die het San Marcoplein vullen
Met echo's van haar woorden
Om me heen in de lucht
Hoe treurig Venetië kan zijn
Wanneer de mandolines spelen
Een lied dat ze voor mij zong
Op een onvergetelijke dag
Als beelden van slaap
Gaan de gondeliers voorbij
Maar als ik probeer te huilen
Blijk ik geen tranen te hebben
Hoe treurig Venetië kan zijn
Wanneer mist in je ogen is
En je nauwelijks kunt zien
Terwijl duiven de lucht vullen
Ik vind de kleine straat
En dan het oude café
Waar we altijd zouden ontmoeten
Om de dag weg te dromen
Hoe treurig Venetië kan zijn
Onder de stille maan
Die opkomt uit de zee
En het lagune zilver maakt
Ik hoor de vespers luiden
En steek de Brug der Zuchten over
Ik weet dat het tijd is
Om mijn laatste afscheid te nemen
Er is niets meer te zeggen
Ik ga onder het licht door
En dan draai ik me om
Van Venetië in de nacht
Hoe treurig Venetië kan zijn
Het is te eenzaam om te verdragen
Wanneer je de liefde hebt verloren
Die je daar ontdekte.
Escrita por: Françoise Dorin, G. Lees