Parce Que Tu Crois
Parce que tu crois
Que tu es ma faiblesse
Tu me blesses
Me meurtris
Et te joues de moi
Comme de toutes choses
Et disposes
De ma vie
Et jour et nuit
Parce que tu crois
Être ma raison d'être
Tu fais naître
Ma douleur
Et bien malgré toi
En tout cas je le pense
Tu dépenses
Le bonheur
Qui vit dans mon coeur
Un jour peut venir
Demain peut-être ou bien dans l'avenir
Ou qui sait mon Dieu
Le destin viendra pour brouiller les jeux
Tout ce que tu crois
Être à toi sans réserve
Comme un rêve au matin
Peut brisant ta loi
Laisser tes yeux humides
Et le vide dans tes mains
Parce que tu crois
Que je suis un esclave
Une épave
De l'amour
Tu puises tes joies
Et tu forges tes armes
Dans les larmes
Sans secours
De mon coeur lourd
Parce que tu crois
Que je fus mis au monde
Pour que blonde
Déchaînée
Tu me mènes au pas
Sans faire sacrifice
D'un caprice
D'une idée
D'enfant gâtée
Quand tout sera mort
Quand la passion aura quitté mon corps
Je me reprendrai
Et je te quitterai sans un regret
Parce que je crois
Qu'un jour dans un sourire
Je vais dire
Que nous deux
C'est fini tu vois
Et qu'enfin il me reste
Que le geste
De l'adieu
Omdat je gelooft
Omdat je gelooft
Dat je mijn zwakte bent
Je verwondt me
Je doet me pijn
En je speelt met me
Zoals met alles
En beschikt over
Mijn leven
Dag en nacht
Omdat je gelooft
Mijn reden van bestaan te zijn
Breng je
Mijn pijn
En ondanks jou
Denk ik het toch
Verspil je
Het geluk
Dat in mijn hart leeft
Een dag kan komen
Misschien morgen of in de toekomst
Of wie weet, mijn God
Het lot zal komen om de spellen te verstoren
Alles wat je gelooft
Dat het van jou is zonder reserve
Zoals een droom in de ochtend
Kan, brekend jouw wet
Je ogen vochtig achterlaten
En de leegte in je handen
Omdat je gelooft
Dat ik een slaaf ben
Een wrak
Van de liefde
Je put je vreugde
En smeedt je wapens
In de tranen
Zonder hulp
Van mijn zware hart
Omdat je gelooft
Dat ik op de wereld ben gezet
Zodat jij, blonde
Ontketende
Me aan de leiband houdt
Zonder opoffering
Van een caprice
Van een idee
Van een verwende kind
Wanneer alles dood zal zijn
Wanneer de passie mijn lichaam heeft verlaten
Zal ik mezelf weer oppakken
En je zonder spijt verlaten
Omdat ik geloof
Dat ik op een dag met een glimlach
Zal zeggen
Dat wij twee
Klaar zijn, zie je
En dat ik eindelijk overhoud
Alleen het gebaar
Van het afscheid