Avec Un Brin De Nostalgie
Avec un brin de nostalgie
Je nourris mon ancien pick-up
De vinyles que j’avais acquis
Dans mes folles années be-bop
Je me verse un fond de whisky
Et laisse courir mes pensées
Embuées de mélancolie
Pour voyager dans mon passé
Passé jalonné d’interdits
D’amours secrètes et d’amour fou
Qui viennent perturber mes nuits
De solitudes mais surtout
Jouent sur mes remords, mes regrets
Tandis que mon écran s’emplit
D’images animées désormais
Avec un brin de nostalgie
Avec un brin de nostalgie
Ma mémoire me joue des tours
Était-ce Loraine ou Sophie
Qui m’a laissé tomber un jour
J’avais quoi, seize ans et demi
Jouant crânement les tombeurs
Et je me retrouvais groggy
Avec des larmes plein le coeur
Mais à cet âge on oublie
On vit de rêves et d’illusions
Les filles vont et se marient
Quand draguent encore les garçons
J’ai connu bien d’autres échecs
Qui pourtant ne m’ont rien appris
Depuis je fume et je bois sec
Avec un brin de nostalgie
Avec un brin de nostalgie
De disputes en séparations
Seul sans amour et peu d’amis
Dans mon champ de désolation
Je passe mes jours et mes nuits
À ruminer mes déceptions
Le coeur à tout jamais meurtri
Sans états d’âme et sans passion
Avec un brin de nostalgie
Sur les ruines de ces amours
Que j’ai gâché que j’ai détruit
Mon mal de vivre est sans secours
Mes espoirs sont à l’agonie
Mes années restent sans retour
Je n’attends plus rien de la vie
Et vis ma vie au jour le jour
Le coeur brulé de mes amours
Et de nostalgie
Met Een Beetje Nostalgie
Met een beetje nostalgie
Voed ik mijn oude pick-up
Met vinylplaten die ik kocht
In mijn dolle be-bop jaren
Ik schenk mezelf een slok whisky
En laat mijn gedachten dwalen
Verhuld in melancholie
Om door mijn verleden te reizen
Verleden vol verboden
Van geheime liefdes en dolle liefde
Die mijn nachten verstoren
Van eenzaamheid maar vooral
Spelen met mijn spijt, mijn berouw
Terwijl mijn scherm zich vult
Met bewegende beelden nu
Met een beetje nostalgie
Met een beetje nostalgie
Speelt mijn geheugen me parten
Was het Loraine of Sophie
Die me op een dag in de steek liet
Ik was wat, zestien en een half
Die stoer de versierder speelde
En ik kwam er groggy uit
Met tranen in mijn hart
Maar op die leeftijd vergeet je
Leef je van dromen en illusies
De meisjes gaan en trouwen
Terwijl jongens nog flirten
Ik heb veel andere mislukkingen gekend
Die me toch niets hebben geleerd
Sindsdien rook ik en drink ik hard
Met een beetje nostalgie
Met een beetje nostalgie
Van ruzies naar scheidingen
Alleen zonder liefde en weinig vrienden
In mijn veld van desolatie
Breng ik mijn dagen en nachten door
Met het herkauwen van mijn teleurstellingen
Het hart voor altijd gekwetst
Zonder gewetenswroeging en zonder passie
Met een beetje nostalgie
Op de ruïnes van deze liefdes
Die ik verknald heb, die ik verwoest heb
Mijn levenspijn is hulpeloos
Mijn hoop is in agonies
Mijn jaren blijven zonder terugkeer
Ik verwacht niets meer van het leven
En leef mijn leven van dag tot dag
Het hart verbrand door mijn liefdes
En door nostalgie