J'En Déduis Que Je T'Aime
Par la peur de te perdre
Et de ne plus te voir
Par ces mondes insensés
Qui grouillent dans ma tête
Par ces nuits sans sommeil
Où la folie me guette
Quand le doute m'effleure
Et teint mon coeur de noir
J'en déduis que je t'aime
J'en déduis que je t'aime
Par le temps que je prends
Pour ne penser qu'à toi
Par mes règnes de jour
Où tu règnes en idole
Par ton corps désiré
De mon corps qui s'affole
Et l'angoisse à l'idée
Que tu te joues de moi
J'en déduis que je t'aime
J'en déduis que je t'aime
Par, le froid qui m'étreint
Lorsque je t'aperçois
Par mon souffle coupé
Et mon sang qui se glace
Par la désolation
Qui réduit mon espace
Et le mal
Que souvent tu me fais
Malgré toi
Par la contradiction
De ma tête et mon coeur
Par mes vingt ans perdus
Qu'en toi, je réalise
Par tes regards lointains
Qui parfois me suffisent
Et me font espérer
En quelques jours meilleurs
J'en déduis que je t'aime
J'en déduis que je t'aime
Par, l'idée que la fin
Pourrait être un début
Par mes joies éventrées
Par ton indifférence
Par tous les mots d'amour
Qui restent en souffrance
Puisque de te les dire
Est pour moi défendu
J'en déduis que je t'aime
J'en déduis
Mon amour
Ik Leid Daaruit Af Dat Ik Van Je Hou
Uit de angst je te verliezen
En je niet meer te zien
Uit deze krankzinnige werelden
Die in mijn hoofd spoken
Uit die slapeloze nachten
Waar de gekte me besluipt
Wanneer de twijfel me aanraakt
En mijn hart zwart kleurt
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Uit de tijd die ik neem
Om alleen aan jou te denken
Uit mijn dagen regerend
Waar jij als een idool heerst
Uit je verlangde lichaam
Dat mijn lichaam in paniek brengt
En de angst bij de gedachte
Dat je met me speelt
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Uit de kou die me omarmt
Wanneer ik je zie
Uit mijn gebroken adem
En mijn bloed dat bevriest
Uit de wanhoop
Die mijn ruimte verkleint
En de pijn
Die je me vaak doet
Ondanks jezelf
Uit de tegenstrijdigheid
Van mijn hoofd en mijn hart
Uit mijn verloren twintig jaar
Die ik in jou besef
Uit je verre blikken
Die soms genoeg zijn
En me doen hopen
Op betere dagen
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Uit het idee dat het einde
Een nieuw begin zou kunnen zijn
Uit mijn verwondde vreugde
Uit je onverschilligheid
Uit alle liefdeswoorden
Die in de wacht staan
Aangezien het voor mij verboden is
Om ze te zeggen
Ik leid daaruit af dat ik van je hou
Ik leid daaruit af
Mijn liefde