La Bohème (German Version)
Es ist schon lange her
ihr kennt die Zeit nicht mehr
mit euren zwanzig Jahren
Montmartre lag im Mai
Wir waren jung und frei
und an den Fenstern sahen wir
schon den Flieder blühen
Die Zeit ist längst dahin
als wir so glücklich waren
Mein Magen war so leer
und du warst mein Modell
das ist schon lange her
La bohème, la bohème
das heißt la vie mal so, mal so
La bohème, la bohème
bei trocken Brot vergnügt und froh
Oft schlief ich nachts nicht ein
und malte ganz allein
dein Bild in meinen Träumen
Du warst so jung und schön
so hab ich dich geseh'n
Und noch im Morgengrau'n
träumt' ich im Atelier
bei einem Milchkaffee
vom Leben und der Liebe
Wir fragten nicht nach Geld
die Liebe und der Ruhm
das war für uns die Welt
La bohème, la bohème
Das heißt, wir waren 20 Jahr'
La bohème, la bohème
und diese Zeit war wunderbar
Und führt mich der Zufall heut'
wie in vergang'ner Zeit
durch jene alten Straßen
find' ich nicht mehr zurück
zu dem verlorenen Glück
Und keine Treppe führt
zum kleinen Atelier
Und (auch) drüben im Café
da spielt man keine Träume (mehr)
Wohin das Auge sieht
Montmarte und der Flieder
alles ist verblüht
La bohème, la bohème
Man war jung, man war verrückt
La bohème, la bohème
Das bedeutet (heute) alles nichts mehr
La Bohème
Het is al lang geleden
jullie kennen de tijd niet meer
met jullie twintig jaren
Montmartre lag in mei
We waren jong en vrij
en aan de ramen zagen we
al de seringen bloeien
De tijd is allang voorbij
toen we zo gelukkig waren
Mijn maag was zo leeg
en jij was mijn model
dat is al lang geleden
La bohème, la bohème
dat betekent het leven zo, zo
La bohème, la bohème
bij droog brood vrolijk en blij
Vaak sliep ik 's nachts niet in
en schilderde helemaal alleen
jouw beeld in mijn dromen
Jij was zo jong en mooi
dat heb ik je gezien
En nog in de ochtendgrijs
droomde ik in het atelier
bij een melk-koffie
van het leven en de liefde
We vroegen niet om geld
de liefde en de roem
dat was voor ons de wereld
La bohème, la bohème
Dat betekent, we waren 20 jaar
La bohème, la bohème
en die tijd was geweldig
En als het toeval me vandaag leidt
zoals in vervlogen tijden
door die oude straten
vind ik de weg niet meer terug
tot het verloren geluk
En geen trap leidt
naar het kleine atelier
En (ook) daar in het café
speelt men geen dromen (meer)
Waar het oog ook kijkt
Montmartre en de seringen
alles is verwelkt
La bohème, la bohème
Men was jong, men was gek
La bohème, la bohème
Dat betekent (vandaag) niets meer.