Oud Zeer
Roerloos lig ik in mijn bed
En staar naar het plafond
Soms wordt de tijd hier terug gezet
En zie ik dat balkon
Van ons huis in Slotermeer
Wij tweeen, twee jaar terug
De zuster zegt: "Ach ja, meneer
Wat gaat de tijd toch vlug"
Ik krijg beschuit met slappe thee
En leer dat alles went
Mijn moeder neemt soms druiven mee
Ze denkt dat zij me kent
Al zie ik dan nog wel wat bleek
Ik kom er bovenop
Dokter Nix zegt: "Nog een week
Dan mag u al weer op"
refr.:
Want de wonden zijn geheeld
De dokter weet niet wat mij scheelt
Maar de wonden zijn geheeld
Ik dacht dat ik onkwetsbaar was
Nu zit ik met mijn trots
Zoals ik in 'Het Beste' las
De afgang van een rots
De korsten trekken langzaam terug
En er kristalliseert
Rose vlees op buik en rug
Ik ben gerepareerd
Roerloos lig ik in mijn bed
En staar naar het plafond
De zuster zeurt: "Ach toe, meneer
Drink toch uw bouillon"
Ik mis je nu al nauwelijks meer
Al voel ik 's nachts nog pijn
De dokter zegt: "Dat is oud zeer
Het kan ook verbeelding zijn"
refr.
Heridas Antiguas
Inmóvil yacía en mi cama
Y miraba el techo
A veces el tiempo retrocede aquí
Y veo ese balcón
De nuestra casa en Slotermeer
Nosotros dos, dos años atrás
La enfermera dice: 'Oh sí, señor
Cómo vuela el tiempo'
Me dan galletas con té aguado
Y aprendo que todo se acostumbra
Mi madre a veces trae uvas
Ella cree que me conoce
Aunque me vea aún pálido
Saldré adelante
El doctor Nix dice: 'Una semana más
Y ya podrá levantarse'
Estribillo:
Porque las heridas han sanado
El doctor no sabe qué me pasa
Pero las heridas han sanado
Pensaba que era invulnerable
Ahora estoy con mi orgullo
Como leí en 'Lo Mejor'
La caída de una roca
Las costras se retiran lentamente
Y se cristaliza
Carne rosada en el vientre y la espalda
Estoy reparado
Inmóvil yacía en mi cama
Y miraba el techo
La enfermera molesta: 'Por favor, señor
Tome su caldo'
Ya casi no te echo de menos
Aunque sienta dolor por las noches
El doctor dice: 'Es un dolor antiguo
También puede ser imaginación'
Estribillo