Cachorro de Madame
Estou levando a vida de um cachorro
Vivendo ao lado da mulher que amo
Sinto vergonha de ser um homem
Suporto calado, sofro e não reclamo
Mas em sua vida sou um empecilho
Ela só espera criar nossos filhos
Pra fazer de mim, o que já devia
Porque eu só sei matar a sua fome
Mas não sou o homem que ela queria
Quando amanhece o dia lá em casa
Perto de quem amo, não posso agüentar
E quando a noite vai se aproximando
Implorando amor ela vem me abraçar
Dizendo que ela estava nervosa
E tão carinhosa fica num segundo
E quando me deito com ela na cama
Fazendo carinho, jura que me ama
Diz que sou o homem melhor deste mundo
Até meu vizinho já está sabendo
E faz comentários na vila inteira
Todos me perguntam o que estou fazendo
Que não dou um fim nesta brincadeira
Um homem que tem amor na família
Sofre, se humilha, mas não faz besteira
Assim levo a vida, cheia de vexame
Pois para ser cachorro de madame
Só está faltando eu usar coleira
Hond van de Dame
Ik leef het leven van een hond
Naast de vrouw van wie ik hou
Ik schaam me om een man te zijn
Ik houd mijn mond, lijd en klaag niet
Maar in haar leven ben ik een obstakel
Ze wacht alleen maar om onze kinderen groot te brengen
Om van mij te maken wat ze al had moeten doen
Want ik weet alleen haar honger te stillen
Maar ik ben niet de man die ze wilde
Wanneer de dag aanbreekt in huis
Bij degene van wie ik hou, kan ik het niet aan
En als de nacht weer nadert
Komt ze me om liefde vragen en omhelzen
Zeggend dat ze nerveus was
En in een seconde zo lief wordt
En als ik met haar in bed lig
Aait ze me en zweert dat ze van me houdt
Zegt dat ik de beste man ter wereld ben
Zelfs mijn buurman weet het al
En maakt opmerkingen in de hele buurt
Iedereen vraagt me wat ik aan het doen ben
Waarom ik deze grap niet stopzet
Een man die liefde in de familie heeft
Lijdt, vernedert zich, maar maakt geen gekke dingen
Zo leef ik mijn leven, vol schaamte
Want om de hond van de dame te zijn
Moet ik alleen nog een halsband dragen
Escrita por: José Raimundo, Chamberlain