Mamma Bastia
Ik zag haar voor het eerst in een smal steegje
Op een eiland dat alleen van liefde leeft
Als ze taterde en schaterde, dan zweeg je
Want geen woord dat je er dan nog tussen kreeg
Zij voegde bij het woord altijd de daad
Zij was de prima donna van haar straat
Mamma Bastia diepe bruine ogen, zwart getooid van kop tot teen
Mamma Bastia half kromgebogen, gaat zij trots door alles heen
Mamma Bastia aan het hoofd van de familie commandeert zij iedereen
Mamma Bastia zoals zij is er maar één
En ieder jaar opnieuw wou ik haar vinden
Op een pleintje of gewoon op haar balkon
Waar een kat, een hond en minstens twintig kinderen
Haar behoedden voor de Corsicaanse zon
Zij waakte altijd over goed en kwaad
Zij was de prima donna van haar straat
Mamma Bastia diepe bruine ogen, zwart getooid van kop tot teen
Mamma Bastia half kromgebogen, gaat zij trots door alles heen
Mamma Bastia aan het hoofd van de familie commandeert zij iedereen
Mamma Bastia zoals zij is er maar één
Maar vorig jaar, vlakbij de vissershaven
Zag ik hoe zij voor het laatst de kerk verliet
Door de mannen werd zij langzaam weggedragen
En de klokken zongen stil hun diep verdriet
Wat zij voor altijd bij ons achterlaat
Zij blijft de prima donna van haar straat
Mamma Bastia diepe bruine ogen, zwart getooid van kop tot teen
Mamma Bastia half kromgebogen, gaat zij trots door alles heen
Mamma Bastia aan het hoofd van de familie commandeert zij iedereen
Mamma Bastia zoals zij is er maar één
Zoals zij was er maar één
Mamma Bastia
Vi por primera vez en un callejón estrecho
En una isla que solo vive de amor
Cuando hablaba y reía, te callabas
Porque no podías meter ni una palabra
Siempre respaldaba sus palabras con acciones
Ella era la diva de su calle
Mamma Bastia, ojos marrones profundos, vestida de negro de pies a cabeza
Mamma Bastia medio encorvada, orgullosa atraviesa todo
Mamma Bastia al frente de la familia, ella comanda a todos
Mamma Bastia, como ella no hay otra
Y cada año quería encontrarla
En una plaza o simplemente en su balcón
Donde un gato, un perro y al menos veinte niños
La protegían del sol corso
Siempre velaba por el bien y el mal
Ella era la diva de su calle
Mamma Bastia, ojos marrones profundos, vestida de negro de pies a cabeza
Mamma Bastia medio encorvada, orgullosa atraviesa todo
Mamma Bastia al frente de la familia, ella comanda a todos
Mamma Bastia, como ella no hay otra
Pero el año pasado, cerca del puerto de pescadores
Vi cómo por última vez salía de la iglesia
Los hombres la llevaban lentamente
Y las campanas cantaban en silencio su profundo pesar
Lo que nos deja para siempre
Ella sigue siendo la diva de su calle
Mamma Bastia, ojos marrones profundos, vestida de negro de pies a cabeza
Mamma Bastia medio encorvada, orgullosa atraviesa todo
Mamma Bastia al frente de la familia, ella comanda a todos
Mamma Bastia, como ella no hay otra
Como ella, no hay otra