ID
だいたいの現象に名前はあるが
daitai no genshou ni namae wa aru ga
誰もわからないなまっさかさま
daremo wakaranai na massakasama
何十億もの人がいるのに
nanjuu oku mo no hito ga iru no ni
教えてくれないなな
oshiete kurenai na na
限りある命と引き換えにして
kagiri aru inochi to hikikae ni shite
僕は進めているかな
boku wa susumeteiru ka na
無駄になることはひとつだって
muda ni naru koto wa hitotsu da tte
ないと信じているけど
nai to shinjiteiru kedo
なんでなりたい自分となれない自分と
nande naritai jibun to narenai jibun to
ぐしゃぐしゃになって半透明
gushagusha ni natte hantoumei
どんだけ強がって背伸びをしているの
don dake tsuyogatte senobi wo shiteiru no
嫌だな疲れちゃうし
iya da na tsukarechau shi
この世界は案外残酷で
kono sekai wa angai zankoku de
ステータスは最初に選べないし
suteetasu wa saisho ni erabenai shi
それならなかゆび立てて
sore nara nakayubi tatete
あっちまでボタンで行こうぜ
acchi made buttonde ikou ze
頭の中ではわかっているが
atama no naka de wa wakatteiru ga
これが現実で狂いくるって
kore ga genjitsu de kuruikurutte
こんなに努力をしているんです
konna ni doryoku wo shiteirun desu
しているつもりなんですああ
shiteiru tsumori nan desu aa
当たり前の日常鏡の前で
atarimae no nichijou kagami no mae de
君は笑えているかな
kimi wa waraeteiru ka na
望んでいたことなんだって
nozondeita koto nan da tte
言い聞かせていたけど
iikikaseteita kedo
なんでなりたい自分となれない自分と
nande naritai jibun to narenai jibun to
ぐしゃぐしゃになって半透明
gushagusha ni natte hantoumei
どこまで逃げたって追いつかれるんだよ
doko made nigetatte oitsukarerun da yo
憧れはもう消えてくれないよな
akogare wa mou kiete kurenai yo na
ああ子供だった頃は
aa kodomo datta koro wa
ずっと何かに夢中で
zutto nanika ni muchuu de
大事にしてきたものすら忘れて
daiji ni shite kita mono sura wasurete
未完成なまま僕は
mikansei na mama boku wa
なりたい自分となれない自分と
naritai jibun to narenai jibun to
ぐしゃぐしゃになって半透明
gushagusha ni natte hantoumei
どんだけ強がって背伸びをしているの
don dake tsuyogatte senobi wo shiteiru no
嫌だな疲れちゃうし
iya da na tsukarechau shi
いつか最低な自分を愛せますようにと
itsuka saitei na jibun wo aisemasu you ni to
めくるめく未来を願っている
mekurumeku mirai wo negatteiru
飾らないでさ不器用に笑って
kazaranaide sa bukiyou ni waratte
今はただ生きていこう
ima wa tada ikite ikou
この世界は案外残酷で
kono sekai wa angai zankoku de
ステータスは最初に選べないし
suteetasu wa saisho ni erabenai shi
それならなかゆび立てて
sore nara nakayubi tatete
あっちまでボタンで行こうぜ
acchi made buttonde ikou ze
ID
Bijna elke verschijnsel heeft een naam,
Maar niemand begrijpt het, zo krom als het maar kan.
Er zijn miljarden mensen hier,
Maar niemand vertelt het me, wat een schijn.
In ruil voor een leven dat beperkt is,
Vraag ik me af of ik verder kan.
Ik geloof dat er niets is dat verspild wordt,
Dat is wat ik hoop, dat is wat ik kan.
Waarom kan ik niet de persoon zijn die ik wil,
En blijf ik zo halfdoorzichtig en stil?
Hoe hard ik ook probeer en me groot houd,
Ik vind het vervelend, ik ben moe, dat is koud.
Deze wereld is verrassend wreed,
Je kunt je status niet zelf kiezen, dat is een feit.
Als dat zo is, laten we dan de middelvinger opsteken,
En met een druk op de knop naar daar gaan, dat lijkt me fijn.
In mijn hoofd weet ik het wel,
Maar dit is de realiteit, het draait me dol.
Ik doe zo mijn best, dat is wat ik denk,
Ik doe mijn best, oh, dat is wat ik zeg.
In de dagelijkse sleur voor de spiegel,
Vraag ik me af of jij ook kunt lachen, zo eenvoudig.
Het is wat ik altijd gewild heb,
Dat heb ik mezelf steeds verteld, dat is wat ik doe.
Waarom kan ik niet de persoon zijn die ik wil,
En blijf ik zo halfdoorzichtig en stil?
Waar ik ook heen vlucht, ik word altijd weer gevonden,
Die dromen verdwijnen niet, dat is wat ik heb gevonden.
Oh, als kind was ik altijd zo druk,
Verlies me in iets, dat was mijn geluk.
Zelfs de dingen die ik koesterde, zijn vergeten,
En zo blijf ik onvoltooid, dat is wat ik weet.
De persoon die ik wil zijn, en de persoon die ik ben,
Blijven zo door elkaar, zo halfdoorzichtig en geen zen.
Hoe hard ik ook probeer en me groot houd,
Ik vind het vervelend, ik ben moe, dat is koud.
Ik hoop dat ik op een dag de slechtste versie van mezelf kan omarmen,
En ik wens voor een toekomst vol dromen en charme.
Wees niet versierd, lach onhandig en vrij,
Laten we nu gewoon leven, jij en ik, zij aan zij.
Deze wereld is verrassend wreed,
Je kunt je status niet zelf kiezen, dat is een feit.
Als dat zo is, laten we dan de middelvinger opsteken,
En met een druk op de knop naar daar gaan, dat lijkt me fijn.