An GioBog
Bliain mhór sa taca seo ba deas mo chulaith éadaigh,
Ba lúfar éadrom aigeanta a dhéanfainn bean a bhréagadh,
Ach shantaigh mise an ghiobóg mar bhí cupla bó mar spré aici,
Is d'fhág sí ar an anás mé is mo chraiceann gheal gan léine
Má bhí culaith mhaith an uair sin ort, b'fhéidir nár leat féin í
Ní raibh tú pósta seachtain go raibh fear na comharsa 'hiarraidh;
Dhíol tú mo chuid eallaigh, le sin agus tuilleadh réiteach,
Is d'fhág tú ar an anás mé is gan snáithe orm san oíche
A bhuachaillí, a bhuachaillí, an méid agaibh atá gan pósadh,
Ná santaigí na giobógaí de réir mar a bíonn siad cóirithe,
Nó b'fhearr duit cailín glan agat a scuabfadh amach i gcónaí,
Ná luathra buí na seachtaine á cur amach Dé Domhnaigh
A cailíní, 's a cailíní, an meid a posadh
Dé Domhnaigh
i gcónaí
La GioBog
Un gran año en este lugar, mi traje era bonito,
Tenía un ligero aire de arrogancia que usaría para engañar a una mujer,
Pero la GioBog me detuvo, ya que tenía un par de vacas como regalo,
Y me dejó en la miseria con mi piel blanca sin camisa
Si tenías un buen traje en ese momento, quizás no era tuyo,
No estabas casado una semana cuando el vecino del oeste buscaba un hombre;
Vendiste mis ovejas, con eso y más resuelto,
Y me dejaste en la miseria sin un hilo en la noche
Oh chicos, oh chicos, los que no están casados,
No sigan a las GioBogs como si estuvieran domesticadas,
Es mejor que tengas una chica limpia que siempre te arregle,
No saques la basura de la semana temprano el domingo
Oh chicas, oh chicas, los que se casan
El domingo
siempre