Cicatrius
Ens han enganyat
Res no era veritat
Línia recta i endavant
Mans de pedra, punys i sang
Un abisme va creixent
Quan miro als ossos i no a la pell
Cada passa un nou assalt
Però res m’allunya del final
Si m’esquerdo tinc ciment
I m’oblido de la gent
Ens han enganyat
Res no era veritat
Ens han promès cel
Quan tot és asfalt
Ja no camino com caminava
Ara tinc branques en comptes d’ales
I no camino com caminava
Trepitjo somnis
Amb la mirada
Vaig aprendre a fer-me mal
Sent poeta de portal
I ara porto cinc abrics
Per aïllar-me del desig
Ens han enganyat
Res no era veritat
Ens han promès nord
Quan tot era mar
Ja no respiro com respirava
Respiro cendres en comptes d’aire
I no respiro com respirava
Expulso sucre de les entranyes
Ja no camino com caminava
Ara tinc branque sen comptes d’ales
I no camino com caminava
Trepitjo somnis amb la mirada
Cicatrices
Nos han engañado
Nada era verdad
Línea recta y adelante
Manos de piedra, puños y sangre
Un abismo crece
Cuando miro los huesos y no la piel
Cada paso un nuevo asalto
Pero nada me aleja del final
Si me rompo tengo cemento
Y olvido a la gente
Nos han engañado
Nada era verdad
Nos prometieron cielo
Cuando todo es asfalto
Ya no camino como caminaba
Ahora tengo ramas en lugar de alas
Y no camino como caminaba
Piso sueños
Con la mirada
Aprendí a lastimarme
Siendo poeta de portal
Y ahora llevo cinco abrigos
Para aislarme del deseo
Nos han engañado
Nada era verdad
Nos prometieron norte
Cuando todo era mar
Ya no respiro como respiraba
Respiro cenizas en lugar de aire
Y no respiro como respiraba
Expulso azúcar de las entrañas
Ya no camino como caminaba
Ahora tengo ramas en lugar de alas
Y no camino como caminaba
Piso sueños con la mirada