ORIGAMI ALL'ALBA
Forse mori
Forse morirò
Forse morirò, forse ti mancherò
Sei come veleno e non so se tornerò
Forse morirò, forse ti mancherò
Libera nel cielo ed è lì che volerò
Ho un nodo stretto in gola come fosse una cravatta
Ero sulla strada buona, ma poi mi sono persa
Non tornare ancora, anche se son distrutta
È scaduta l’ora, ma ora non mi dire: Resta
E sto piena di pare
Ti saluto in Stazione
Ogni inizio ha una fine, ogni film un finale
Non posso sopportare noi due stretti per ore
Nel cuore ho delle spine, ma a dire il vero
Ogni notte che fa giorno, ci sarà un nuovo tramonto
Per ogni cosa che ho, col tempo se ne va
Resto sveglia nella notte con il vuoto intorno
Pensieri nella testa, origami all’alba anche da solo
Quando te ne andrai, sarai su un’altra via
Cammina dritto avanti a te se non sarò più tua
Un cimitero di ricordi, repenso ai tuoi occhi
A te che mi spogli, lacrime sui fogli
Non mi chiami
Origami che intreccio da solo quando non rispondi
E sto piena di pare, ti saluto in stazione
Ogmi inizio ha una fine, ogni film un finale
Non posso sopportare noi due stretti per ore
La mia vita è terminate, ma ora resta
Nel cuore ho delle spine
Ma a dire il vero
Ogni notte che fa giorno ci sarà un nuovo tramonto
Per ogni cosa che ho, col tempo se ne va
Resto sveglio nella notte con il vuoto intorno
Pensieri nella testa, origami all’alba
Ogni notte che fa giorno ci sarà un nuovo tramonto
Per ogni cosa che ho, col tempo se ne va
Resto sveglio nella notte con il vuoto intorno
Pensieri nella testa, origami all’alba anche da solo
Origami all’alba
Origami all’alba
ORIGAMI bij de Ochtenddauw
Misschien sterf ik
Misschien sterf ik wel
Misschien sterf ik wel, misschien mis ik je
Je bent als gif en ik weet niet of ik terugkom
Misschien sterf ik wel, misschien mis ik je
Vrij in de lucht en daar zal ik vliegen
Ik heb een strakke knoop in mijn keel, als was het een stropdas
Ik was op de goede weg, maar toen raakte ik verdwaald
Kom nog niet terug, ook al ben ik kapot
De tijd is om, maar zeg nu niet: Blijf
En ik ben vol met zorgen
Ik groet je op het station
Elk begin heeft een einde, elke film een finale
Ik kan het niet verdragen dat wij tweeën urenlang dicht op elkaar zitten
In mijn hart heb ik doornen, maar om eerlijk te zijn
Elke nacht die de dag brengt, zal er een nieuwe zonsondergang zijn
Voor alles wat ik heb, gaat het met de tijd weer weg
Ik blijf wakker in de nacht met de leegte om me heen
Gedachten in mijn hoofd, origami bij de ochtenddauw, ook alleen
Wanneer je weggaat, ben je op een andere weg
Loop recht vooruit als ik niet meer van jou ben
Een begraafplaats van herinneringen, ik denk weer aan je ogen
Aan jou die me ontkleedt, tranen op de bladen
Je belt me niet
Origami die ik alleen vouw als je niet opneemt
En ik ben vol met zorgen, ik groet je op het station
Elk begin heeft een einde, elke film een finale
Ik kan het niet verdragen dat wij tweeën urenlang dicht op elkaar zitten
Mijn leven is beëindigd, maar blijf nu
In mijn hart heb ik doornen
Maar om eerlijk te zijn
Elke nacht die de dag brengt, zal er een nieuwe zonsondergang zijn
Voor alles wat ik heb, gaat het met de tijd weer weg
Ik blijf wakker in de nacht met de leegte om me heen
Gedachten in mijn hoofd, origami bij de ochtenddauw
Elke nacht die de dag brengt, zal er een nieuwe zonsondergang zijn
Voor alles wat ik heb, gaat het met de tijd weer weg
Ik blijf wakker in de nacht met de leegte om me heen
Gedachten in mijn hoofd, origami bij de ochtenddauw, ook alleen
Origami bij de ochtenddauw
Origami bij de ochtenddauw