The Unlikely Mariner (feat. SONUS & MALINDA)
[I. Can You Hear It?, Pt. 1 & 2]
The sound of the sea is a siren for me
And its whispers are thick in the air
The foam and the waves flatten out like a page
That's waiting for me to write something there
Can you hear it? Can you hear it?
Can you hear it calling?
Are you listening? Are you listening?
Do you feel it calling?
I don't have the skill but I do have the will
I'll learn what I need on the way
How hard could it be to sail over the sea
Since she left me no reason to stay?
Can you hear it? Can you hear it?
Can you hear it calling?
Are you listening? Are you listening?
Do you feel it calling?
I feel the breeze!
Let the wind take me to places where I can be free
Anywhere I wanna go
Yeah, that's where I will be
Out on the blue
(Out on the blue)
What can't I do?
(What can't I?)
Find somewhere new
Where I don't miss you
The sound of the sea is a siren for me
Can you hear it calling?
Can you hear it? Can you hear it?
Can you hear it calling?
Are you listening? Are you listening?
Do you feel it calling?
Can you hear it? Can you hear it?
Can you hear it calling?
Are you listening? Are you listening?
Do you feel it calling?
Ye-yeah!
[II. Northern Lights]
(Caelum, caelum, caleum ardet)
We built a bridge between our worlds
Beyond the spray, above the swirl
A wooden thread sewn through our live
We carved our names with our knives
I smelled the smoke, I saw the fire
I felt the choke
Of my desire
As our bridge went up in flames
With our love caught in the way
I don't know who lit the match
But the ash is on my hands
And the burns are on my knees
I tried to cross, I splashed and screamed
But the current captured me
And it swept me out to sea
(Ignus lux, frigus lux, lumen vocat)
Now when I see
The Northern Lights
I'm right back where I saw the sight
Of the glare up in the sky
From the flame of our life together
[III. Sinking, Pt. 1 & 2]
I'm resigned to my fate
The red from my flares is no longer there in the sky
Say goodbye
Tried to turn a little late
Now in slow motion
I watch as the ocean comes in
Hello, friend
I know that I'm sinking slowly
But the water's kind of nice
When your heart's already ice
Now it's up to my knees
When I kneel to pray
The fish swim away to my room
They'll own it soon
There's a strange kind of peace
As what's left of my life
Finally dives under waves
To a watery grave
I tried to sail beyond my sorrow
But the pain just stowed away
You told me everything would be okay
Sometimes bad things happen to good people
That's what my friends said, but this was evil
An Armageddon of my whole world
Who could let fall an earthen angel?
And I'm sorry I couldn't save you
Didn't matter what God I prayed to
Was it my fault? Or the One that made you?
Or the doctors who watched it break you?
I'm holding on to broken pieces
Like I held to you
Guess all that's left to say is: See you soon
[IV. Softly, to the Sea, Pt. 1]
When I close my eyes to sleep
I want my last thought to be
You in that blanket
Singing softly, to the sea
Your dress was tinted green
Where the grass left its stain
Your smile was like the Sun
And your eyes were like the rain
The beauty of the cliffs
Like a quilt you lay beneath
And as your eyes grew heavy
You sang softly, to the sea
When I close my eyes to sleep
I want my last thought to be
You in that blanket
Singing softly, to the sea
It's okay, I'll be dreaming of you
I'm not afraid, I believe that it's true
There's no wave that can drown love
No grave that can hold love
In the ground
I'll come find you where you can be found
[IV. Softly, to the Sea, Pt. 2]
(Can you hear it?)
(Can you hear it calling?
(Are you listening?)
(Can you hear it calling?)
When I close my eyes to sleep!
I want my last thought to be!
You in that blanket!
Singing softly, to the sea!
Singing softly to
The sea!
To! The! Sea!
De Onwaarschijnlijke Zeeman (feat. SONUS & MALINDA)
[I. Hoorde je het?, Pt. 1 & 2]
Het geluid van de zee is een sirene voor mij
En zijn fluisteringen zijn dik in de lucht
Het schuim en de golven strijken glad als een blad
Dat wacht tot ik daar iets op schrijf
Hoorde je het? Hoorde je het?
Hoorde je het roepen?
Luister je? Luister je?
Voel je het roepen?
Ik heb de vaardigheid niet, maar ik heb wel de wil
Ik leer wat ik nodig heb onderweg
Hoe moeilijk kan het zijn om over de zee te zeilen
Aangezien ze me geen reden gaf om te blijven?
Hoorde je het? Hoorde je het?
Hoorde je het roepen?
Luister je? Luister je?
Voel je het roepen?
Ik voel de bries!
Laat de wind me brengen naar plekken waar ik vrij kan zijn
Waar ik ook heen wil
Ja, daar zal ik zijn
Buiten op het blauw
(Buiten op het blauw)
Wat kan ik niet doen?
(Wat kan ik niet?)
Vind ergens nieuw
Waar ik je niet mis
Het geluid van de zee is een sirene voor mij
Hoorde je het roepen?
Hoorde je het? Hoorde je het?
Hoorde je het roepen?
Luister je? Luister je?
Voel je het roepen?
Hoorde je het? Hoorde je het?
Hoorde je het roepen?
Luister je? Luister je?
Voel je het roepen?
Ja-jaa!
[II. Noorderlichten]
(Caelum, caelum, caleum ardet)
We bouwden een brug tussen onze werelden
Voorbij de spetters, boven de draaikolk
Een houten draad door ons leven genaaid
We hebben onze namen in het hout gekerfd
Ik rook de rook, ik zag het vuur
Ik voelde de verstikking
Van mijn verlangen
Terwijl onze brug in vlammen opging
Met onze liefde in de weg
Ik weet niet wie de lucifer aanstak
Maar de as zit op mijn handen
En de brandwonden op mijn knieën
Ik probeerde over te steken, ik spetterde en schreeuwde
Maar de stroom ving me
En sleurde me de zee in
(Ignus lux, frigus lux, lumen vocat)
Nu als ik zie
De Noorderlichten
Ben ik weer terug waar ik het zag
Van de gloed in de lucht
Van de vlam van ons leven samen
[III. Zinken, Pt. 1 & 2]
Ik ben berust in mijn lot
Het rood van mijn fakkels is niet langer daar in de lucht
Zeg vaarwel
Probeerde iets te laat te draaien
Nu in slow motion
Kijk ik hoe de oceaan binnenkomt
Hallo, vriend
Ik weet dat ik langzaam zink
Maar het water is best fijn
Als je hart al ijs is
Nu is het tot mijn knieën
Als ik kniel om te bidden
De vissen zwemmen weg naar mijn kamer
Ze zullen het snel bezitten
Er is een vreemde soort vrede
Als wat er nog van mijn leven over is
Eindelijk onder de golven duikt
Naar een watertomb
Ik probeerde te zeilen voorbij mijn verdriet
Maar de pijn verstopte zich gewoon
Je zei dat alles goed zou komen
Soms gebeuren er slechte dingen met goede mensen
Dat zeiden mijn vrienden, maar dit was kwaad
Een Armageddon van mijn hele wereld
Wie kan een aardse engel laten vallen?
En het spijt me dat ik je niet kon redden
Het maakte niet uit tot welke God ik bad
Was het mijn schuld? Of de Ene die jou maakte?
Of de dokters die zagen hoe het je brak?
Ik houd vast aan gebroken stukken
Zoals ik aan jou vasthield
Ik denk dat het enige dat nog te zeggen is: Tot snel
[IV. Zachtjes, naar de Zee, Pt. 1]
Als ik mijn ogen sluit om te slapen
Wil ik dat mijn laatste gedachte is
Jij in die deken
Zachtjes zingend, naar de zee
Je jurk was groen getint
Waar het gras zijn vlek achterliet
Je glimlach was als de zon
En je ogen waren als de regen
De schoonheid van de kliffen
Als een quilt waar je onder ligt
En terwijl je ogen zwaar werden
Zong je zachtjes, naar de zee
Als ik mijn ogen sluit om te slapen
Wil ik dat mijn laatste gedachte is
Jij in die deken
Zachtjes zingend, naar de zee
Het is oké, ik zal van je dromen
Ik ben niet bang, ik geloof dat het waar is
Er is geen golf die liefde kan verdrinken
Geen graf dat liefde kan vasthouden
In de grond
Ik zal je vinden waar je gevonden kunt worden
[IV. Zachtjes, naar de Zee, Pt. 2]
(Hoorde je het?)
(Hoorde je het roepen?
(Luister je?)
(Hoorde je het roepen?)
Als ik mijn ogen sluit om te slapen!
Wil ik dat mijn laatste gedachte is!
Jij in die deken!
Zachtjes zingend, naar de zee!
Zachtjes zingend naar
De zee!
Naar! De! Zee!