La Petite Mort
Le temps d'un souffle coupé
Par un soir tardif d'été
Les anges partirent avant
Et leurs visages tachés de blanc
Je crois qu'il est trop tard
Pour t'avouer que j'ai mal
À mon coeur mourant
Et mes souvenirs tachés de blanc
Si l'on me perd, sache que je serai la tienne
Et au creux de ses bras, la mort nous bercera
Car si l'on me perd,
C'est seulement pour rester la tienne
Et au creux de ses bras, la mort nous bercera
La pluie coule sur mes tempes
La foudre chante ta descente
Blottie contre ma vie
Ton rire résonne et puis s'enfuit
Je crois qu'il est trop tard
Pour te dire que ça fait mal
Mon coeur n'est plus comme avant
Car il s'endort tout doucement
De Kleine Dood
De tijd van een gebroken adem
Door een late zomeravond
De engelen vertrokken eerder
En hun gezichten besmeurd met wit
Ik geloof dat het te laat is
Om je te bekennen dat ik pijn heb
In mijn stervende hart
En mijn herinneringen besmeurd met wit
Als ze me verliezen, weet dat ik de jouwe zal zijn
En in de schoot van zijn armen, zal de dood ons wiegen
Want als ze me verliezen,
Is het alleen om de jouwe te blijven
En in de schoot van zijn armen, zal de dood ons wiegen
De regen stroomt over mijn slapen
De bliksem zingt jouw komst
Geknuffeld tegen mijn leven
Jouw lach weerklinkt en verdwijnt dan
Ik geloof dat het te laat is
Om je te zeggen dat het pijn doet
Mijn hart is niet meer zoals vroeger
Want het valt langzaam in slaap