Fouri Di Me
Sono uscito l'altro giorno fuori, mi sentivo fuori
Proprio tipo quelli da internare
Digrignavo I denti fra I miei sentimenti
Quello che vinceva era quello di fare male
Fuori c'era un sole bello, ma avessi avuto un coltello
Forse sì, l'avrei voluto usare
E mi sono fatto schifo, ho detto
Avessi qui uno specchio, certo, ci vorrei sputare
E ho pensato a quanto siamo piccoli
Anche visti da vicino
E se le stelle sono soli
Penso a quanti siamo soli noi
Mentre cammino
Camminato fino a notte fonda
Rabbia che ti sfonda
Che trasforma in un oceano il mare
Onde grandi che ci balli dentro
Assaggi il fallimento in bocca
Sa di pavimento e sale
E capisci quanto qualche cosa veramente conta
Solo se la vedi andare
Quindi ho scritto una canzone
Perché un'emozione forte io la devo raccontare
E ho capito quanto siamo piccoli
Quando abbiamo gli incubi
Quante guerre in tasca
Per sentirsi nella testa liberi, liberi
Quanti treni ho preso
Che non m'hanno mai, mai portato lì
Guardavo fuori da quel finestrino
E ho capito che non siamo piccoli
Se ci guardi da vicino
E che le stelle sono soli, sì
Ma mica siamo soli noi
E che le stelle sono soli, sì
Ma mica siamo soli noi
E che le stelle sono soli, sì
Ma mica siamo soli noi
(Mica siamo soli noi)
(Mica siamo soli noi)
Sono uscito l'altro giorno fuori di me
Sono uscito l'altro giorno fuori di me, di me, di me
Sono uscito l'altro giorno fuori di me
Sono uscito l'altro giorno fuori di me, di me, di me, di me
Sono uscito l'altro giorno fuori di me
Sono uscito l'altro giorno fuori di me
Buiten Mijnzelf
Ik ben een paar dagen geleden naar buiten gegaan, ik voelde me vrij
Gewoon zoals diegenen die opgesloten moeten worden
Ik knarste met mijn tanden tussen mijn gevoelens
Wat won was de drang om pijn te doen
Buiten was er een mooie zon, maar had ik een mes gehad
Misschien ja, had ik het willen gebruiken
En ik vond mezelf walgelijk, ik zei
Had ik hier een spiegel, zeker, ik zou erin spugen
En ik dacht na over hoe klein we zijn
Zelfs van dichtbij gezien
En als de sterren alleen zijn
Denk ik aan hoeveel wij alleen zijn
Terwijl ik loop
Ik heb gelopen tot diep in de nacht
Woede die je doorboort
Die de zee in een oceaan verandert
Grote golven waar je in danst
Je proeft de mislukking in je mond
Het smaakt naar vloer en zout
En je begrijpt hoeveel iets echt telt
Alleen als je het ziet gaan
Dus heb ik een lied geschreven
Omdat ik een sterke emotie moet vertellen
En ik begreep hoe klein we zijn
Wanneer we nachtmerries hebben
Hoeveel oorlogen in onze zakken
Om je in je hoofd vrij te voelen, vrij, vrij
Hoeveel treinen heb ik genomen
Die me nooit, nooit daarheen hebben gebracht
Ik keek uit dat raampje
En ik begreep dat we niet klein zijn
Als je van dichtbij kijkt
En dat de sterren alleen zijn, ja
Maar wij zijn niet alleen
En dat de sterren alleen zijn, ja
Maar wij zijn niet alleen
En dat de sterren alleen zijn, ja
Maar wij zijn niet alleen
(Niet alleen wij)
(Niet alleen wij)
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan, mezelf, mezelf
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan, mezelf, mezelf, mezelf
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan
Ik ben een paar dagen geleden buiten mezelf gegaan