395px

Cicaden

Colapesce Dimartino

Cicale

Che fastidio che mi dai, compare
Ogni tanto ti farei del male
Ti vorrei lasciare per andare altrove
Sì, lo so che siamo due cicale
Impegnate poco nel sociale
Su una palma tropicale

Perché ci piace il sole e la tranquillità
Ci urtano i rumori dell'umanità
Che a fuoco lento sta bruciando già
Ma intanto cantiamo

Paese che vai, stronzi che trovi
Non si può fare il conto, sono a milioni
Paese che vai, stronzi che trovi
Sono i peggiori e sopravvivono all'estinzioni

E non è questione di DNA
Chissà se prima o poi governerà un ultrà

Continuiamo a cantare, anche se stiamo male
Siamo le cicale, le cicale
La foresta scompare, la paura ci assale
Siamo le cicale, le cicale
E anche se non ci piace, continuiamo a cantare
Pure nel dolore, sotto questo rumore

Paese che vai, stronzi che trovi
Non si può fare il conto, sono a milioni
Paese che vai, stronzi che trovi
Sono i peggiori e sopravvivono all'estinzioni

E non è questione di DNA
Chissà se prima o poi governerà un ultrà
Ah ah ah ah

Forse potremmo andarcene da qui
Sì, ma dove? A Singapore?
Ho un'alternativa, amico mio
Oltre queste foglie, sulle stelle
Ma ricordati che

Paese che vai, stronzi che trovi
Non si può fare il conto, sono a milioni
Paese che vai, senza eccezioni
Sono i peggiori e sopravvivono all'estinzioni

Cicaden

Wat een irritatie geef je me, maat
Af en toe zou ik je wel wat aandoen
Ik zou je willen verlaten om ergens anders heen te gaan
Ja, ik weet dat we twee cicaden zijn
Weinig betrokken bij de maatschappij
Op een tropische palm

Omdat we houden van de zon en de rust
De geluiden van de mensheid storen ons
Die al langzaam aan het verbranden is
Maar ondertussen zingen we

Land waar je gaat, klootzakken die je vindt
Je kunt het niet bijhouden, ze zijn met miljoenen
Land waar je gaat, klootzakken die je vindt
Het zijn de slechtsten en ze overleven de uitsterving

En het is geen kwestie van DNA
Wie weet of ooit een supporter zal regeren

We blijven zingen, ook al voelen we ons slecht
We zijn de cicaden, de cicaden
Het bos verdwijnt, de angst overvalt ons
We zijn de cicaden, de cicaden
En ook al vinden we het niet leuk, blijven we zingen
Zelfs in de pijn, onder dit lawaai

Land waar je gaat, klootzakken die je vindt
Je kunt het niet bijhouden, ze zijn met miljoenen
Land waar je gaat, zonder uitzonderingen
Het zijn de slechtsten en ze overleven de uitsterving

En het is geen kwestie van DNA
Wie weet of ooit een supporter zal regeren
Ah ah ah ah

Misschien kunnen we hier weggaan
Ja, maar waarheen? Naar Singapore?
Ik heb een alternatief, mijn vriend
Voorbij deze bladeren, naar de sterren
Maar vergeet niet dat

Land waar je gaat, klootzakken die je vindt
Je kunt het niet bijhouden, ze zijn met miljoenen
Land waar je gaat, zonder uitzonderingen
Het zijn de slechtsten en ze overleven de uitsterving

Escrita por: Antonio Di Martino, Lorenzo Urciullo