La rue des rosiers
Il n'y a plus de roses
Dans la rue des Rosiers
Il n'y a plus de roses
Elles sont mortes en été
C'était en plein Marais
Une rue où grouillait
La vie belle et sa rage
Une rue qui sentait
Le hareng qu'on fumait
Et la folie des sages
Un bonjour se chantait
Se riait, se criait
Bonjour à la française
Un beau jour une affaire
Un beau jour une misère
Doux comme un lit de fraises
La rue des oubliés
La rue des émigrés
La rue des retrouvailles
Du polac au roumain
Tous l'aiguille à la main
Trimaient pour leur marmaille
Il faut être malin
Pour garnir de cumin
Le pain noir, la volaille
Encore un bel été
Un mois de liberté
Avant que ça déraille
Une étoile au veston
Ce n'est pas une prison
Peut-être une malchance
Il faut être logique
L'allemand c'est la musique
C'est la dernière chance
Quand vient le grand matin
Il n'y a pas de tocsin
On frappe à votre porte
Dans la rue des camions
Serrés comme des lampions
Les étoiles se portent
Un peu plus chaque nuit
D'autres vies qui s'enfuient
Ouvraient toutes les portes
Quel est donc en plein jour
Ce désert sans contour
Qu'elle est cette rue morte?
C'était en plein Marais
Un peuple qui grouillait
Un peuple d'enfants sages
Une rue qui grondait
Une rue qui chantait
L'espoir comme l'orage
Il n'y a plus de roses
Dans la rue des Rosiers
Il n'y a plus de roses
Elles sont mortes en été
Que reviennent les roses
Dans la rue des Rosiers
Que fleurissent les roses
Sur les anciens rosiers!
De Rozenstraat
Er zijn geen rozen meer
In de Rozenstraat
Er zijn geen rozen meer
Ze zijn gestorven in de zomer
Het was midden in de Marais
Een straat vol leven
De mooie en zijn woede
Een straat die rook
Naar de haring die we rookten
En de waanzin van de wijzen
Een goedemorgen werd gezongen
Lachte, schreeuwde men
Bonjour à la française
Op een mooie dag een zaak
Op een mooie dag een ellende
Zacht als een bed van aardbeien
De straat van de vergeten
De straat van de emigranten
De straat van de herenigingen
Van Pool naar Roemeen
Iedereen met de naald in de hand
Zwoegde voor hun kroost
Je moet slim zijn
Om komijn te doen
Op het zwarte brood, de gevogelte
Nog een mooie zomer
Een maand van vrijheid
Voordat het ontspoort
Een ster op je jasje
Dat is geen gevangenis
Misschien een pech
Je moet logisch zijn
Duits is de muziek
Het is de laatste kans
Wanneer de grote ochtend komt
Is er geen alarm
Er wordt op je deur geklopt
In de straat van de vrachtwagens
Dicht op elkaar als lampionnen
Draagt de sterren
Een beetje meer elke nacht
Andere levens die ontsnappen
Openden alle deuren
Wat is dat overdag
Deze woestijn zonder contour
Wat is deze dode straat?
Het was midden in de Marais
Een volk dat krioelde
Een volk van wijze kinderen
Een straat die rommelde
Een straat die zong
De hoop als een onweer
Er zijn geen rozen meer
In de Rozenstraat
Er zijn geen rozen meer
Ze zijn gestorven in de zomer
Laat de rozen terugkomen
In de Rozenstraat
Laat de rozen bloeien
Op de oude rozenstruiken!