Cisza I Ogień
W miejscu gdzie stoję ginie kształt
Światła zlewają się u stóp
Wtłoczony lekko w obcy nurt
Chciałbym ocalić, co się da.
Na skraju miast, na skraju dnia
Między drogami, które znasz
Chwila wytchnienia mimo spraw
Niech będzie chwała za ten czas!
I chwała za ten czas!
Świat jakby skulił się we mgle
Próbując nabrać nowych sił
Gdy się obudzi żeby żyć
Wyzwoli strach, roztoczy gniew.
Na skraju miast, na skraju dnia
Między drogami, które znasz
Chwila wytchnienia mimo spraw
Niech będzie chwała za ten czas!
I chwała za ten czas!
Nim noc napełni się krzykiem
Nim zgrzyt zagłuszy muzykę
Niech wszystko wokół zamilknie
Niech świat uświęci tę ciszę.
Ja mogę tak być
I mogę w to wierzyć, że
Przez kilka chwil
Nic się nie zmieni.
Ja mogę tak być
Na skraju spraw
W niedorzeczności
Bezpiecznie trwać.
Cisza.
Cisza i ogień.
We mnie.
We mnie i w tobie.
Cisza i ogień - wytchnienie mimo spraw.
Stilte en Vuur
In de plek waar ik sta, vervaagt de vorm
Licht stroomt samen aan mijn voeten
Vlot getrokken in een vreemde stroom
Ik wil redden wat te redden valt.
Aan de rand van steden, aan de rand van de dag
Tussen de wegen die je kent
Een moment van rust ondanks de zaken
Laat er eer zijn voor deze tijd!
En eer voor deze tijd!
De wereld lijkt zich te hebben ingekrompen in de mist
Proberend nieuwe krachten te verzamelen
Als je ontwaakt om te leven
Zal het angst bevrijden, woede verspreiden.
Aan de rand van steden, aan de rand van de dag
Tussen de wegen die je kent
Een moment van rust ondanks de zaken
Laat er eer zijn voor deze tijd!
En eer voor deze tijd!
Voordat de nacht zich vult met geschreeuw
Voordat het gekras de muziek verstikt
Laat alles om je heen zwijgen
Laat de wereld deze stilte heiligen.
Ik kan zo zijn
En ik kan geloven dat
Voor een paar momenten
Er niets zal veranderen.
Ik kan zo zijn
Aan de rand van de zaken
In absurditeit
Veilig blijven.
Stilte.
Stilte en vuur.
In mij.
In mij en in jou.
Stilte en vuur - rust ondanks de zaken.