Een Roosje M'n Roosje
Hij vergeet nooit die eerste ontmoeting
En hij weet nog precies wat ze zei
Hij vergeet nooit toen zij in z'n armen
Voor 't eerst zei "de liefste ben jij"
Hij vergeet nooit die nacht na de trouwdag
Haar grapjes, haar ernst en haar trouw
En hij weet nog precies hoe ze lachte
Toen hij zei "'k maak een liedje voor jou"
refr.:
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
En ik hou van jou, tot de wei zonder dauw
En de echo niet lacht om een lach
Ik zag ze zo vaak in ons straatje
Een oud heel tevreden lief paar
Als het strand bij de zee waren zij met z'n twee
Want ze hielden zoveel van elkaar
Ieder kind wist, van hem kreeg je dropjes
En zij gaf de kleinste een zoen
Ze schuifelden saam naar het hoekje
En hij zong z'n liedje van toen
refr.
Nu loopt hij alleen door 't straatje
En staat stil bij de dropjesdrogist
Hij koopt daar wat snoep voor een kleintje
Dat niet weet dat hij oma zo mist
Dan plukt hij een roos uit een tuintje
Dat mag want men kent zijn verdriet
Dan zet hij die bloem bij haar steentje
En zingt daar heel zachtjes haar lied
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Geen uur gaat voorbij of je bent dicht bij mij
Ik kom nu heel gauw als het mag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Eine Rose, meine Rose
Er vergisst nie das erste Treffen
Und er weiß noch genau, was sie sagte
Er vergisst nie, als sie in seinen Armen
Zum ersten Mal sagte: "Der Liebste bist du"
Er vergisst nie die Nacht nach der Hochzeit
Ihre Witze, ihre Ernsthaftigkeit und ihre Treue
Und er weiß noch genau, wie sie lachte
Als er sagte: "Ich mache ein Lied für dich"
Refrain:
Ich gebe dir eine Rose, meine Rose
Ich gebe dir jeden Tag eine Rose
Und ich liebe dich, bis die Wiese ohne Tau ist
Und das Echo nicht über ein Lachen lacht
Ich sah sie so oft in unserer Gasse
Ein altes, sehr zufriedenes Liebespaar
Wenn es am Strand war, waren sie zu zweit
Denn sie liebten sich so sehr
Jedes Kind wusste, von ihm bekam man Bonbons
Und sie gab dem Kleinsten einen Kuss
Sie schlenderten zusammen zur Ecke
Und er sang sein Lied von damals
Refrain.
Jetzt geht er allein durch die Gasse
Und bleibt stehen beim Bonbonladen
Er kauft dort Süßigkeiten für ein Kleines
Das nicht weiß, dass es seine Oma so vermisst
Dann pflückt er eine Rose aus einem Garten
Das ist erlaubt, denn man kennt sein Leid
Dann stellt er die Blume zu ihrem Stein
Und singt dort ganz leise ihr Lied
Ich gebe dir eine Rose, meine Rose
Ich gebe dir jeden Tag eine Rose
Keine Stunde vergeht, ohne dass du nah bei mir bist
Ich komme jetzt ganz schnell, wenn es erlaubt ist
Ich gebe dir eine Rose, meine Rose
Ich gebe dir jeden Tag eine Rose
Ich gebe dir eine Rose, meine Rose
Ich gebe dir jeden Tag eine Rose
Ich gebe dir eine Rose, meine Rose
Ich gebe dir jeden Tag eine Rose