Carezza D' Autunno
Carezza d'autunno
finalmente una mano amica
Nessun rimpianto
per quei mesi pigri e indolenti
Non tutto ciò che è necessario è indispensabile
Dei suoi occhi quell'enfasi estrema
tradiva impazienza
Esiste un riparo dai luoghi comuni
e da certe espressioni di inciviltà
in decorosi silenzi
Sentu a vuci arraggiata di stu mari
Dolce brezza d'autunno
nell'abbraccio delle correnti
nessun rimpianto
per quei mesi feroci e struggenti
Non tutto ciò che è necessario è indispensabile
Dei suoi occhi quell'enfasi estrema
tradiva impazienza
Esiste un riparo dai luoghi comuni
e da certe espressioni di inciviltà
in dignitosi silenzi
Sentu a vuci arraggiata di stu mari
T'aja datu l'arma e
i vasi chiù duci
vita sangu e caluri
e tu cc'a fattu?
T' a manciatu macari
i miduddi
mi lassasti 'nta sta
strata china i petri e duluri.
Accussì mi vutau a sorti!
c' u puteva sapiri
chissu fu u ringrazziu
ppi l'amuri ca t'aja datu!
T' arricugghisti i pupi
Ti ni isti, mi lassasti 'nta stu
mari friddu
Sentu a vuci arraggiata di stu mari
Non tutto ciò che è necessario è indispensabile
Dei suoi occhi quell'enfasi estrema
tradiva impazienza
Esiste un riparo dai luoghi comuni
e da certe espressioni di inciviltà
in decorosi silenzi
Non tutto ciò che è necessario è indispensabile
Dei suoi occhi quell'enfasi estrema
tradiva impazienza
Esiste un riparo dai luoghi comuni
Caricia de Otoño
Caricia de otoño
finalmente una mano amiga
Ningún arrepentimiento
por esos meses perezosos e indolentes
No todo lo necesario es indispensable
De sus ojos esa enfasis extrema
traicionaba impaciencia
Existe un refugio de los lugares comunes
y de ciertas expresiones de incivilidad
en decorosos silencios
Escucho la voz enojada de este mar
Dulce brisa de otoño
en el abrazo de las corrientes
ningún arrepentimiento
por esos meses feroces y conmovedores
No todo lo necesario es indispensable
De sus ojos esa enfasis extrema
traicionaba impaciencia
Existe un refugio de los lugares comunes
y de ciertas expresiones de incivilidad
en dignos silencios
Escucho la voz enojada de este mar
Te di el arma y
los vasos más dulces
vida sangre y calor
¿Y tú qué hiciste?
También te comiste
los dedos
me dejaste en este
camino lleno de piedras y dolor
¡Así me querías a suerte!
que podía saber
ese fue el agradecimiento
por el amor que te di
Te llevaste los muñecos
Te fuiste, me dejaste en este
mar frío
Escucho la voz enojada de este mar
No todo lo necesario es indispensable
De sus ojos esa enfasis extrema
traicionaba impaciencia
Existe un refugio de los lugares comunes
y de ciertas expresiones de incivilidad
en decorosos silencios
No todo lo necesario es indispensable
De sus ojos esa enfasis extrema
traicionaba impaciencia
Existe un refugio de los lugares comunes