Kleurenblind
In Luiland wonen luien
In Uiland wonen uien
Ik Krijgland wonen krijgers
Daar komt bericht vandaan
"De luiaards moeten sterven
Voor ze de boel bederven
De uien waren wij van plan
Om in elkaar te slaan
Het is met ze gedaan"
In Roodland wonen rooien
In Doodland wonen dooien
In Vlugland wonen vluggers
Daar doet men wat men kan
"Die dooien, dames, heren
Die laten we cremeren
Die rooien interneren we
Volgens een grootscheeps plan
Maken er robots van"
Zij, die in Krijgland wonen
Doppen hun eigen bonen
Ze vechten tachtig jaren lang
Dan rusten ze een jaar
Bespreken hun "detailles"
En poesten hun medailles
Ze zitten op hun hersenen
He, zitten die dus daar
Ja, raadt u daar eens naar
Wie wil er generaal zijn
Met stemmen, die nasaal zijn
Geven ze de commando's
Maar soms heerst er paniek
Als er totaal geen zicht is
Doen zij toch wat hun plicht is
Dan tellen zij de lijken
En komen met kritiek
Veranderen hun tactiek
In Blauwland wonen blauwen
In Grauwland wonen grauwen
In Bruinland wonen bruinen en
Hun broeken zijn van leer
Zie ik die bruine schaamte
Dan huivert mijn geraamte
En hoort u spijkerzolen dreunen
Kijk dan maar uit meneer
Want zij marcheren weer
Ciegos al color
En Luiland viven los perezosos
En Uiland viven las cebollas
En Guerralandia viven los guerreros
De allí viene un mensaje
'Los perezosos deben morir
Antes de arruinar todo
Las cebollas planeábamos
Golpearnos entre nosotros
Se acabó con ellos'
En Rojolandia viven los rojos
En Muertelandia viven los muertos
En Rápidolandia viven los rápidos
Allí se hace lo que se puede
'Esos muertos, damas y caballeros
Los cremaremos
A los rojos los internaremos
Según un plan a gran escala
Los convertiremos en robots'
Los que viven en Guerralandia
Pelan sus propios frijoles
Luchan durante ochenta años
Luego descansan un año
Discuten sus 'detalles'
Y pulen sus medallas
Se sientan en sus cerebros
Hey, ¿se sientan ahí?
Sí, adivinen ahí
¿Quién quiere ser general?
Con voces nasales
Dan órdenes
Pero a veces reina el pánico
Cuando no hay absolutamente ninguna visión
Hacen lo que deben
Luego cuentan los cadáveres
Y critican
Cambian su táctica
En Azullandia viven los azules
En Grislandia viven los grises
En Marrónlandia viven los marrones
Y sus pantalones son de cuero
Si veo esa vergüenza marrón
Mi esqueleto tiembla
Y si escucha tacones resonar
Entonces tenga cuidado señor
Porque están marchando de nuevo