Mijn Ideaal
In het begin heb ik als je vrouw
Mijn ideaal gezien in jou
Je was zo stoer en zo sportief
Je had mij zo onstuimig lief
Je kuste mij zo resoluut
Ja, af en toe een beetje bruut
Je had zo'n echt piratenbloed
Zo'n ongetemde overmoed
Nu ben je je sportiviteit
En al je wilde haren kwijt
Mijn Ridder van het eerste uur
Jouw slank figuur werd op den duur
Het welgedane proza van
De goedgeslaagde zakenman
En jij hebt niets waarin een vrouw
Nog poezie ontdekken zou
En toch was jij die eerste maal
Mijn ideaal, mijn ideaal
Eens was je geestig en ad rem
Nu praatje enkel van tantieme
Thuis maak je ruzie om een cent
Maar in je Club de vlotte vent
Daar tref je vrienden naar je zin
Met net zo'n dubbele onderkin
En de allures heb je nog
Maar voor de spiegel ben je toch
Ondanks je branie en bravour:
Een jeune premier op z'n retour
Je komt naar huis toe elke dag
Een moede man vol zelfbeklag
En geeft een lauwe kus, uit sleur
Jij, eens mijn vurige charmeur
Mijn Cyrano de Bergerac
Wenst dat ik flensjes voor hem bak
Wat werd je burgerlijk banaal
Mijn ideaal, mijn ideaal
Je bent zo ijdel als een pauw
En slooft je uit voor elke vrouw
Je hebt een permanent complex
Of jij nog meetelt met je sex
Je cultiveert je dunne haar
En parfumeert het veel te zwaar
Dan speel je tennis en je flirt
Totdat je kou vat in je shirt
Dan breng je bloemen voor me mee
En ik geef jou kamillethee
En toch, als ik je dan zo zie
Zo stil en vol melancholie
Dan voel ik soms een ogenblik
Dat jij alleen bent, net als ik
Dan is die hulpeloze man
Die toch mijn zorg niet missen kan
Mij nog het liefst van allemaal
Mijn ideaal, mijn ideaal
Mi Ideal
En el principio te vi como mi mujer
Mi ideal en ti encontré
Eras tan valiente y deportista
Me amabas con tanta pasión
Me besabas con determinación
Sí, a veces un poco brusco
Tenías sangre de pirata
Tan indomable y audaz
Ahora has perdido tu deportividad
Y todas tus salvajes melenas
Mi Caballero de la primera hora
Tu figura esbelta con el tiempo
Se convirtió en la prosa bien lograda
Del exitoso hombre de negocios
Y no tienes nada en lo que una mujer
Pudiera encontrar poesía
Y sin embargo, fuiste esa primera vez
Mi ideal, mi ideal
Una vez eras ingenioso y ocurrente
Ahora solo hablas de regalías
En casa discutes por un centavo
Pero en tu Club eres el chico simpático
Allí encuentras amigos a tu gusto
Con doble papada
Y aún conservas las ínfulas
Pero frente al espejo eres
A pesar de tu bravuconería y valentía:
Un joven primer actor en declive
Vuelves a casa cada día
Un hombre cansado lleno de autocompasión
Y das un beso tibio, por rutina
Tú, una vez mi ardiente seductor
Mi Cyrano de Bergerac
Quiere que le haga crepes
Qué banal y burgués te has vuelto
Mi ideal, mi ideal
Eres tan vanidoso como un pavo
Y te esfuerzas por cada mujer
Tienes un complejo permanente
De si aún cuentas con tu sex appeal
Cultivas tu cabello fino
Y lo perfumas demasiado
Luego juegas tenis y coqueteas
Hasta que te resfrías en tu camisa
Luego me traes flores
Y yo te doy té de manzanilla
Y sin embargo, cuando te veo así
Tan callado y melancólico
A veces siento por un instante
Que estás solo, al igual que yo
Entonces ese hombre indefenso
Que aún no puede prescindir de mi cuidado
Es el que más amo de todos
Mi ideal, mi ideal