Her Ghost In The Fog
The Moon, she hangs like a cruel portrait
Soft winds whisper the bidding of trees
As this tragedy starts with a shattered glass heart
And the Midnightmare trampling of dreams
But on, no tears please
Fear and pain may accompany Death
But it is desire that shepherds it's certainty
As We shall see
She was divinity's creature
That kissed in cold mirrors
A Queen of Snow
Far beyond compare
Lips attuned to symmetry
Sought Her everywhere
Dark liquored eyes
An Arabian nightmare
She shone on watercolours
Of my pondlife as pearl
Until those who couldn't have Her
Cut Her free of this World
That fateful Eve when
The trees stank of sunset and camphor
Their lanterns chased phantoms and threw
An inquisitive glance, like the shadows they cast
On my love picking through by the light of the moon
Putting reason to flight
Or to death as their way
They crept through woods mesmerized
By the taffeta Ley
Of Her hips that held sway
Over all they surveyed
Save a mist on the rise
(A deadly blessing to hide)
Her ghost in the fog
They raped left
(Five men of God)
Her ghost in the fog
Dawn discovered Her there
Beneath the Cedar's stare
Silk dress torn, Her raven hair
Flown to gown Her beauty bared
Was starred with frost, I knew Her lost
I wept 'til tears crept back to prayer
She'd sworn Me vows in fragrant blood
Never to part
Lest jealous Heaven stole our hearts
Then this I screamed
Come back to Me
I was born in love with thee
So why should fate stand inbetween?
And as I drowned Her gentle curves
With dreams unsaid and final words
I espied a gleam trodden to earth
The Church bell tower key
The village mourned her by the by
For She'd been a witch
Their Men had longed to try
And I broke under Christ seeking guilty signs
My tortured soul on ice
A Queen of snow
Far beyond compare
Lips attuned to symmetry
Sought Her everywhere
Trappistine eyes
An Arabian nightmare
She was Ersulie possessed
Of a milky white skin
My porcelain Yin
A graceful Angel of Sin
And so for Her
The breeze stank of sunset and camphor
My lantern chased Her phantom and blew
Their Chapel ablaze and all locked in to a pain
Best reserved for judgement that their bible construed
Putting reason to flight
Or to flame unashamed
I swept form cries
Mesmerized
By the taffeta Ley
Or Her hips that held sway
Over all those at bay
Save a mist on the rise
A final blessing to hide
Her ghost in the fog
And I embraced
Where lovers rot
Her ghost in the fog
Her ghost in the fog
Haar Spook In De Mist
De Maan, ze hangt als een wrede portret
Zachte winden fluisteren de wensen van bomen
Terwijl deze tragedie begint met een gebroken glazen hart
En de Middernachtelijke nachtmerrie die dromen vertrapt
Maar kom, geen tranen alsjeblieft
Angst en pijn kunnen de Dood vergezellen
Maar het is verlangen dat zijn zekerheid leidt
Zoals we zullen zien
Ze was een schepsel van de goddelijke
Die kuste in koude spiegels
Een Koningin van Sneeuw
Verre van vergelijking
Lippen afgestemd op symmetrie
Zocht Haar overal
Donkere gelikete ogen
Een Arabische nachtmerrie
Ze straalde op aquarellen
Van mijn vijverleven als parel
Tot degenen die Haar niet konden hebben
Haar vrijmaakten van deze Wereld
Die fatale Avond toen
De bomen stonken naar zonsondergang en kamfer
Hun lantaarns achtervolgden schimmen en gooiden
Een nieuwsgierige blik, zoals de schaduwen die ze wierpen
Op mijn liefde die door het licht van de maan zocht
Reden op de vlucht zetten
Of naar de dood als hun weg
Ze slopen door bossen betoverd
Door de taffeta Ley
Van Haar heupen die de macht hadden
Over alles wat ze zagen
Behalve een mist die opkwam
(Een dodelijke zegen om te verbergen)
Haar spook in de mist
Ze verkrachtten links
(Vijf mannen van God)
Haar spook in de mist
De dageraad ontdekte Haar daar
Onder de blik van de Ceder
Zijde jurk gescheurd, Haar ravenhaar
Vloog om Haar schoonheid bloot te stellen
Was gestreept met rijp, ik wist dat ik Haar verloren had
Ik weende tot de tranen terugkropen naar gebed
Ze had Me geloften gezworen in geurige bloed
Nooit te scheiden
Tenzij jaloerse Hemel onze harten stal
Toen schreeuwde ik dit
Kom terug naar Mij
Ik werd geboren in liefde met jou
Dus waarom zou het lot tussen ons in staan?
En terwijl ik Haar zachte rondingen verdronk
Met onuitgesproken dromen en laatste woorden
Viel mijn oog op een glans die op aarde was getreden
De sleutel van de kerktoren
Het dorp rouwde om Haar
Want ze was een heks
Hun Mannen hadden lang gewild om het te proberen
En ik brak onder Christus op zoek naar schuldige tekenen
Mijn gekwelde ziel op ijs
Een Koningin van sneeuw
Verre van vergelijking
Lippen afgestemd op symmetrie
Zocht Haar overal
Trappistine ogen
Een Arabische nachtmerrie
Ze was Ersulie bezeten
Van een melkachtige huid
Mijn porseleinen Yin
Een gracieuze Engel van Zonde
En zo voor Haar
Stonk de bries naar zonsondergang en kamfer
Mijn lantaarn achtervolgde Haar spook en blies
Hun Kapel in brand en alles opgesloten in een pijn
Die het beste gereserveerd was voor oordeel dat hun bijbel opvatte
Reden op de vlucht zetten
Of in vlammen zonder schaamte
Ik veegde vormkreten
Betoverd
Door de taffeta Ley
Of Haar heupen die de macht hadden
Over allen die op afstand stonden
Behalve een mist die opkwam
Een laatste zegen om te verbergen
Haar spook in de mist
En ik omarmde
Waar geliefden verrotten
Haar spook in de mist
Haar spook in de mist