395px

Warehuis van Waarheid

Cross Vein

True Castle

ひろがるくちたこうやへと
hirogaru kuchita kouya e to
だせいのかぜがなる
dasei no kaze ga naru
かつてはだれもがゆめをみた
katsute wa dare mo ga yume o mita
はんえいのじだい
han ei no jidai

いまはもうおもかげさえ
ima wa mou omokage sae
のこらぬかわいたち
nokora nu kawaita chi
くろくにじむはたがゆれて
kuroku nijimu hata ga yurete
ときのながれをとく
toki no nagare o toku

なつかしさにむねがきしむ
natsukashi sa ni mune ga kishimu
でもわたしはなけかないわ
de mo watashi wa nakeka nai wa
わすれたひはないあのけしきを
wasureta hi ha nai a no keshiki o
もういちどみるためなら
mou ichido miru tame nara

ゆずれないおもいはこのみふるいたせ
yuzure nai omoi wa ko no mi furui tatase
さずかりしてんめいにおもいさだめる
sazukari shi tenmei ni omoi sadameru
ちかいをさけびさあかかげましょうう
chikai o sakebi saa kakagemasho u
われらできずくのよあらたなしろ
warera de kizuku no yo arata na shiro

ねさねるほしゅうとさいく
nesaneru hoshuu to saiku
おもてむきのはなは
omotemuki no hana wa
かれいにみせりんとしいきる
karei ni mise rin to shi ikiru
きょうしょくのえいこうでも
kyoshoku no eikou de mo

わびしくてもむねをはるの
wabishi ku te mo mune o haru no
ひんかくまでしつくさんないわ
hinkaku made shitsu kusanai wa
とりまどそううかがやくけしきを
tori madoso u kagayaku keshiki o
わがみをなげうってでも
wa ga mi wo nage utte de mo

ゆずれないおもいはみんなをふるいたせ
yuzure nai omoi wa minna o furui tatase
さいけんをこころしこころをつみあげる
saiken o kokoro shi ishi o tsumi ageru
ちかいをさけびさあかかげましょうう
chikai o sakebi saa kakagemasho u
はりぼてのしろでもかまわないわ
haribote no shiro de mo kamawanai wa

おちてゆく
ochite yuku
ああひげきときげきのはて
aa higeki to kigeki no hate
じんせいをひていされても
jinsei o hitei sarete mo
われらのいきざまだから
warera no ikizama da kara
けだかくかえりざいてみせようう
kedaka ku kaeri zaite miseyo u

きずれないねがいはこのみふるいたせ
kizure nai negai wa ko no mi furui tatase
うけついだこのちすじたやさないように
uke tsuida ko no chisuji tayasa nai you ni
ちかいをさけびさあかかげましょうう
chikai o sakebi saa kakagemasho u
われらできずくのよあらたなしろ
warera de kizuku no yo arata na shiro
れきしをつむぐしんじつのしろ
rekishi wo tsumugu shinjitsu no shiro

Warehuis van Waarheid

uitgestrekt naar de uitgedolde woestijn
waait de winden van de natuur
iedereen heeft ooit een droom gehad
in de tijd van sprookjes

nu blijft alleen de schaduw over
van een dorre aarde
de vleugels die zwart verkleuren
schommelen, terwijl de tijd verstrijkt

melancholie knijpt in mijn hart
maar ik kan niet huilen
de vergeten dagen bestaan niet meer
dit landschap nog eens te zien

intense gevoelens maken me sterk
ik stel mijn lot in handen van de sterren
roep de belofte uit, laten we samen
en een nieuwe witte wereld creëren

verblindend, net als de oogst en bloei
bloemen die naar de zon gericht zijn
mag ik trots en levendig zijn
zelfs in schaduwrijke glorie

ook al is het somber, het geeft mijn hart ruimte
ik kan niet achterblijven in de duisternis
met deze schitterende panorama's
laat ik alles los en engageer mezelf

intense gevoelens wekken iedereen op
ik verzamel de moed om vastberaden te zijn
roep de belofte, laten we samen
de onbreekbare wereld creëren

zink weg
oh, het einde van tragedie en komedie
zelfs als het leven verworpen wordt
dit is onze manier van leven
laat ons in vreugde terugkeren

een onvervulbare wens stemt me tot actie
ik zorg ervoor dat de verbinding niet verloren gaat
roep de belofte uit, laten we samen
de nieuwe witte wereld creëren
waar de waarheid de geschiedenis weeft

Escrita por: Julia