Epitafium Dla Krzyœka
W sześciu strunach zaklęta muzyka
W sześciu strunach czułość i ból
W sześciu strunach swe niebo zamykał
Znad mazurskich jezior i pól
W sześciu strunach wpisane marzenia
W sześciu strunach radość i gniew
W sześciu strunach rockowy poemat
I ta miłość do jednej z Ew
A życie kochał, jak szalony
Razem z jesienią szedł przez park
Świtem słowiki szczęścia gonił
Nad białym krzyżem schylił kark
Cumował w portach ludzkich marzeń
Zachłannie kochał, szybko żył
Czasem go spytał ktoś przy barze
No, powiedz stary, gdzieś ty był
W sześciu strunach zaklęta muzyka
W sześciu strunach czułość i ból
W sześciu strunach swe niebo zamykał
Znad mazurskich jezior i pól
W sześciu strunach wpisane marzenia
W sześciu strunach radość i gniew
W sześciu strunach rockowy poemat
I ta miłość do jednej z Ew
Zbyt szybko doszedł do tej bramy
Za którą nie ma innych dróg
Nawet nie zdążył wziąć gitary
Pewnie by zabrał, gdyby mógł
Niewyśpiewana życia puenta
Ostatnia coda wielkiej gry
Wystarczy nutek, by pamiętać
Że był tu taki ktoś, jak Ty
Epitafio para Krzyś
En seis cuerdas se encierra la música
En seis cuerdas ternura y dolor
En seis cuerdas su cielo encerraba
Desde los lagos y campos de Mazuria
En seis cuerdas se escriben los sueños
En seis cuerdas alegría y rabia
En seis cuerdas un poema rockero
Y ese amor por una de las Ew
Y amaba la vida, como un loco
Junto con el otoño caminaba por el parque
Al amanecer perseguía a los ruiseñores de la felicidad
Sobre la cruz blanca inclinó el cuello
Anclaba en puertos de sueños humanos
Amaba con avidez, vivía rápido
A veces alguien le preguntaba en la barra
Bueno, dime viejo, ¿dónde has estado?
En seis cuerdas se encierra la música
En seis cuerdas ternura y dolor
En seis cuerdas su cielo encerraba
Desde los lagos y campos de Mazuria
En seis cuerdas se escriben los sueños
En seis cuerdas alegría y rabia
En seis cuerdas un poema rockero
Y ese amor por una de las Ew
Demasiado rápido llegó a esa puerta
Detrás de la cual no hay otros caminos
Ni siquiera tuvo tiempo de tomar la guitarra
Seguramente la habría llevado, si pudiera
La conclusión no cantada de la vida
La última coda de un gran juego
Bastan unas notas para recordar
Que hubo alguien aquí, como tú
Escrita por: Bogdan Malach