Na nasze wesele
Na nasze wesele zajedzie kareta
Zaprzê¿ona w bia³e konie,
A pierwszym dru¿b¹ bêdzie poeta -
Gitarê chwyci w d³onie,
By œpiewaæ piêkne wiersze o Tobie,
Jakich ja œpiewaæ nie umiem.
Potem ja Ciebie wezmê na rêce,
Zaniosê tam, bis
Gdzie szczêœcia bêdzie najwiêcej.
WeŸmiemy z sob¹ jedynie tom wierszy -
Niczego wiêcej nie chcê,
Gdy w lesie, na ³¹ce us³yszê wœród œwierszczy
Twoje i moje serce.
Bêdziemy sami jak Adam i Ewa:
Raj odkryjemy na nowo.
Ja bêdê Ciebie nosi³ na rêkach
I œpiewa³, ¿e bis
Na œwiecie jest tyle piêkna.
Para nuestra boda
En nuestra boda vendrá un carruaje
Tirado por caballos blancos,
Y el primer padrino será un poeta -
Tomará la guitarra en sus manos,
Para cantar hermosos versos sobre ti,
Que yo no sé cantar.
Luego te tomaré en mis brazos,
Te llevaré allí, bis
Donde la felicidad será mayor.
Solo llevaremos un libro de poemas con nosotros -
No quiero nada más,
Cuando en el bosque, en el prado, escuche entre los grillos
Tu corazón y el mío.
Estaremos solos como Adán y Eva:
Descubriremos el paraíso de nuevo.
Yo te llevaré en mis brazos
Y cantaré, que bis
En el mundo hay tanta belleza.