395px

Prólogo - gran suerte

Czerwone Gitary

Prolog - wielkie szczêœcie

[-instrum.-]

By³o kruche, niewielkie, by³o jasne, przejrzyste,
Uœmiecha³o siê ufnie do wszystkich.
Nie grozi³o nikomu ... Nie wróci³o do domu
Moje szczêœcie, naprawdê niewielkie.

Mo¿e gdzieœ tam, na liœciu, zbyt zmêczone, usiad³o,
A wiatr z liœciem je porwa³ znienacka.
Potem z liœciem porzuci³ i nie umie tu wróciæ
Z dalekiego, nieznanego miasta.

Mo¿e gdzieœ us³ysza³o s³owa, których nie zna³o.
Zapragnê³o tych s³ów siê nauczyæ.
S³owa by³y zbyt wielkie, no, a szczêœcie - maleñkie;
Z ich ciê¿arem nie mo¿e tu wróciæ.

Mo¿e, kiedy zmê¿nieje, zbierze si³y, uroœnie -
Odnajdzie mnie znowu wœród ludzi.
Moje szczêœcie niewielkie bêdzie silne i piêkne -
Wielkim szczêœciem do mnie powróci, powróci.

Prólogo - gran suerte

[-instrumental-]

Era frágil, pequeño, era claro, transparente,
Sonreía confiado a todos.
No amenazaba a nadie... No regresó a casa,
Mi suerte, realmente pequeña.

Tal vez en algún lugar, en una hoja, demasiado cansado, se sentó,
Y el viento lo arrastró repentinamente con la hoja.
Luego abandonó la hoja y no puede regresar aquí
Desde una lejana, desconocida ciudad.

Tal vez escuchó palabras que no conocía en algún lugar,
Deseó aprender esas palabras.
Las palabras eran demasiado grandes, y la suerte - pequeña;
Con su peso no puede regresar aquí.

Tal vez, cuando descanse, reunirá fuerzas, crecerá -
Me encontrará de nuevo entre la gente.
Mi pequeña suerte será fuerte y hermosa -
Regresará a mí con gran suerte, regresará.

Escrita por: