Trzymając się za ręce
To ostatni już spacer nasz
Idąc, trzymasz za rękę mnie
Słońce zaszło za stromy las
Gdzieś nad Wisłą zapada zmierzch
Pewnie myślą powracasz znów
Do dalekich, rodzinnych stron
Gdzieś daleko jest Wołgi brzeg
Gdzieś daleko Twój stoi dom
Gasną już ostatnie blaski dnia
Gdy idziemy razem, Ty i ja
Już nad wodą wstają szare mgły
Gdy idziemy razem ja i Ty
Zanim ścichnie Twych kroków rytm
Zanim słońce swój zgasi blask
Spójrz, jak rzeka o zmierzchu lśni
Słuchaj wiatru, co w liściach gra
Kiedy wrócisz znów nad Wołgi brzeg
Kiedy będziesz bulwarami szła
Może czasem sobie wspomnisz mnie
Może czasem wspomnisz spacer nasz
Może czasem wspomnisz spacer nasz
Może czasem sobie wspomnisz mnie
Tomados de la mano
Este es nuestro último paseo
Caminando, me tomas de la mano
El sol se ha escondido tras el bosque
Donde el crepúsculo cae sobre el Vístula
Seguramente piensas en volver
A esas tierras lejanas, familiares
Donde está la orilla del Volga
Donde está tu casa, tan lejos
Ya se apagan los últimos destellos del día
Cuando caminamos juntos, tú y yo
Ya sobre el agua se levantan las brumas grises
Cuando caminamos juntos, yo y tú
Antes de que el ritmo de tus pasos se apague
Antes de que el sol apague su brillo
Mira cómo brilla el río al atardecer
Escucha el viento que juega en las hojas
Cuando regreses otra vez a la orilla del Volga
Cuando camines por los bulevares
Quizás a veces me recuerdes
Quizás a veces recuerdes nuestro paseo
Quizás a veces recuerdes nuestro paseo
Quizás a veces me recuerdes
Escrita por: Krzysztof Dzikowski