395px

14 Años

Dado Polumenta

14 Godina

Nije mi bilo tad ni 14
Kad sam na svijetu ostao sam
Otac mi bio asfalt bez srca
A hladna ulica zla maceha

Bilo je, brate, previse bola
Glavom kroz zid sam isao
I ko na ostrici brijaca
Ja sam sito, reseto prosao

Ref.
Na ovom srcu rana je dvjesta
I bar za tol'ko jos ima mjesta
Takvi ko ja su sa slojem boje
I rodjeni su za heroje

U ovom gradu sto dusu ima
Srastao ja sam u korenima
Mnogo mi dao, mnogo uzeo
Ni ja mu nisam duzan ostao

I sad ponekad dok grijem tugu
Sjecanja dodju, odvedu me
U proslost moju, u proslost ruznu
Da podsjete me godine

14 Años

No tenía ni 14 años
Cuando llegué a este mundo
Mi padre era un asfalto sin corazón
Y la fría calle, una madrastra malvada

Había, hermano, demasiado dolor
Fui de cabeza contra la pared
Y como en la hoja de una navaja de afeitar
Pasé por el tamiz, por el cedazo

Coro:
En este corazón hay doscientas heridas
Y al menos hay espacio para otras tantas
Personas como yo están pintadas de colores
Y nacieron para ser héroes

En esta ciudad que tiene alma
Me he arraigado en las raíces
Me ha dado mucho, me ha quitado mucho
Y yo tampoco le he quedado a deber

Y ahora, de vez en cuando, mientras caliento la tristeza
Los recuerdos vienen, me llevan
A mi pasado, a un pasado feo
Para recordarme los años

Escrita por: