395px

De tijd van de bloemen

Dalida

Le temps des fleurs

Dans une taverne du vieux Londres
Où se retrouvaient des étrangers
Nos voix criblées de joie montaient de l'ombre
Et nous écoutions nos cœurs chanter
C'était le temps des fleurs
On ignorait la peur
Les lendemains avaient un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel
La, la, la
(On était jeunes et l'on croyait au ciel)

Et puis sont venus les jours de brume
Avec des bruits étranges et des pleurs
Combien j'ai passé de nuits sans lune
A chercher la taverne dans mon cœur
Tout comme au temps des fleurs
Où l'on vivait sans peur
Où chaque jour avait un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel
La, la, la
(On était jeunes et l'on croyait au ciel)

Je m'imaginais chassant la brume
Je croyais pouvoir remonter le temps
Et je m'inventais des clairs de lune
Où tous deux nous chantions comme avant
C'était le temps des fleurs
On ignorait la peur
Les lendemains avaient un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel
La, la, la
(On était jeunes et l'on croyait au ciel)

Et ce soir je suis devant la porte
De la taverne où tu ne viendras plus
Et la chanson que la nuit m'apporte
Mon cœur déjà ne la reconnaît plus
C'était le temps des fleurs
On ignorait la peur
Les lendemains avait un goût de miel
Ton bras prenait mon bras
Ta voix suivait ma voix
On était jeunes et l'on croyait au ciel
La la la
(On était jeunes et l'on croyait au ciel)

De tijd van de bloemen

In een taverne in het oude Londen
Waar vreemden samenkwamen
Onze stemmen vol vreugde stegen uit de schaduw
En we luisterden naar onze harten zingen
Het was de tijd van de bloemen
We kenden geen angst
De dagen daarna smaakten naar honing
Jouw arm nam mijn arm
Jouw stem volgde mijn stem
We waren jong en geloofden in de hemel
La, la, la
(We waren jong en geloofden in de hemel)

En toen kwamen de dagen van mist
Met vreemde geluiden en gehuil
Hoeveel nachten zonder maan heb ik doorgebracht
Op zoek naar de taverne in mijn hart
Net als in de tijd van de bloemen
Waar we zonder angst leefden
Waar elke dag naar honing smaakte
Jouw arm nam mijn arm
Jouw stem volgde mijn stem
We waren jong en geloofden in de hemel
La, la, la
(We waren jong en geloofden in de hemel)

Ik stelde me voor de mist te verdrijven
Ik dacht dat ik de tijd kon terugdraaien
En ik verzon heldere nachten
Waar we samen zongen zoals vroeger
Het was de tijd van de bloemen
We kenden geen angst
De dagen daarna smaakten naar honing
Jouw arm nam mijn arm
Jouw stem volgde mijn stem
We waren jong en geloofden in de hemel
La, la, la
(We waren jong en geloofden in de hemel)

En vanavond sta ik voor de deur
Van de taverne waar je niet meer zult komen
En het lied dat de nacht me brengt
Herken mijn hart al niet meer
Het was de tijd van de bloemen
We kenden geen angst
De dagen daarna smaakten naar honing
Jouw arm nam mijn arm
Jouw stem volgde mijn stem
We waren jong en geloofden in de hemel
La, la, la
(We waren jong en geloofden in de hemel)

Escrita por: Eddy Marnay / Eug