395px

Diyaare Ashti

Dariush

Diyaare Ashti

bāri, agar roozi kasi az man bepors-ad
chandi ke dar roo-ye zamin boodi che kardi?
man mi-goshāy-am pish-e rooy-ash daftar-am rā
geryān o khandān bar-miafrāz-am sar-am rā
ān-gāh mi-gooy-am ke bazri now feshāndeh-st
tā beshekofad, tā bar-dahad, besyār māndeh -st

dar zir-e in nili sepehr-e bi-karāneh
chandān ke yārā dāshtam dar har tarāneh
nām-e boland-e eshgh rā tekrār kardam
bā in sedā-ye khasteh, shāyad khofteh-ee rā
dar chār-soo-ye in jahān bidār kardam

man, mehrbāni rā sotood-am
man, bā badi peykār kardam
pazhmordan-e yek shākheh gol rā, ranj bordam
marg-e ghanāri dar ghafas rā ghosseh khord-am
vaz ghosseh-ye mardom shabi sad bār mord-am

sharmandeh az khod nistam gar chon masihā
ān-jā ke faryād az jegar bāyad keshidan
man bā saboori, bar jegar dandān feshord-am

ammā agar peykār bā nā-bekhrad-ān rā
shamshir bāyad mi-gereft-am
bar man nagiri!
man, be rāh-e mehr raftam

dar cheshm-e man
shamshir dar mosht ya’ni
ya’ni kasi rā mi-tavān kosht

dar rāh-e bāriki ke az ān mi-gozasht-am
tāriki-e bi-dāneshi, bi-dād mi-kard
imān be ensān
shab cherāgh-e rāh-e man bood
shamshir, shamshir dast-e ahreman bood
tanhā selāh-e man dar in meydān, sokhan bood

she’r-am agar
dar khāteri ātash na-yafrookht
ammā delam chon choob-e tar
az har do sar sookht

bargi az in daftar bekhān shāyad begooy-i
āyā ke az in mi-tavān-ad bish-tar sookht?

shab-hāye bi-pāyān na-khoftam
peyghām-e ensān rā be ensān bāz-goft-am
harf-am nasimi az diyār āshti bood
dar khārzār-e doshmani-hā
shāyad ke toofāni gerān bāyast mi-bood
tā bar-kanad bonyān-e in ahrimani-hā

pir-ān-e pish az mā
nasihat-vār ‍goft-and: dir ast, dir ast
tāriki-e rooh-e zamin rā
niroo-ye sad chon mā, nedā-yi dar kavir ast

noohi degar mi-bāyad o toofān-e digar
donyā-ye digar sākht bāyad vaz now dar ān
ensān digar

ammā hanooz, in mard-e tanhā-ye shakibā
bā kooleh bār-e showgh-e khod rah mi-sepār-ad
tā az del-e in tiregi noori bar-ārad55
dar har kenāri, sham’-e she’ri mi-gozār-ad
e’jāz-e ensān rā hanooz ommid dārad
e’jāz-e ensān rā hanooz ommid dārad

Diyaare Ashti

bāri, si un día alguien me pregunta
cuánto tiempo estuviste en la tierra, ¿qué hiciste?
yo le mostraré mi diario
lleno de lágrimas y risas, escribo mi cabeza
a veces digo que la paciencia es ahora inútil
hasta que te vuelvas loco, hasta que te des cuenta, estás muy atrapado

bajo este cielo azul sin sentido
cuántos amigos tuve en cada canción
repetí el nombre alto del amor
con este sonido cansado, tal vez te asustes
en los cuatro rincones de este mundo desperté

yo, he perdido la paciencia
yo, me he comprometido con lo malo
me lastimé con la muerte de una rama de rosa
bebí la muerte amarga en una jaula
de la garganta de la gente morí cien veces

no me avergüenzo de mí mismo como los mártires
donde se debe gritar desde lo más profundo
yo con paciencia, en lo más profundo me clavé

pero si no aceptas lo malo
debo tomar la espada
¡no me hagas enojar!
yo, me fui por el camino de la paciencia

en mis ojos
la espada en la mano significa
significa que alguien será asesinado

en el camino estrecho que tomé de allí
un camino sin conocimiento, sin dar
fe en el ser humano
la noche era la luz de mi camino
la espada, la espada era la mano del demonio
solo mi lanza en este campo, era la palabra

si mi poesía
no encendió el fuego en la memoria
pero mi corazón como un tubo de alquitrán
se quemó de ambos extremos

lee más de este diario, tal vez dirás
¿puede quemar más de esto?

las noches sin fin no terminaron
repetí el mensaje humano al humano
mi palabra era un eco de la tierra de la paz
en el campo de los enemigos
quizás haya una tormenta devastadora
hasta que derrumbe los edificios de esta maldad

los ancianos antes que nosotros
aconsejaron: es lejos, es lejos
el camino del alma de la tierra
la luz de cien como nosotros, es un grito en el desierto

otro diluvio debe venir y otra tormenta
otro mundo debe ser construido lejos de ahora
otro ser humano

pero aún, este hombre solitario y desolado
con el peso de su tristeza se separa
hasta que de su corazón brille la luz
en cada esquina, el brillo de la poesía pasa
el milagro del ser humano aún tiene esperanza
el milagro del ser humano aún tiene esperanza

Escrita por: