395px

Miserere

Dark Sanctuary

Miserere

Dies irae, dies illa
Solvet saeclum in favilla:
Teste David cum Sibilla.

Quantus tremor est futurus,
Quando judex est venturus,
Cuncta stricte discussurus!

Tuba mirum spargens sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.

Mors stupebit et natura,
Cum resurget creatura,
Judicanti responsura.

Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus judicetur.

Judex ergo cum sededit,
Quidquid latet apparbit:
Nil inultum remanebit.

Quid sum miser tunc dicturus?

Miserere

Dies irae, día aquel
Disolverá el mundo en cenizas:
Según David y la Sibila.

Qué gran temblor habrá,
Cuando el juez venga,
Para juzgar todo estrictamente.

La trompeta, con su extraño sonido,
Por las tumbas de la región,
Reunirá a todos ante el trono.

La muerte quedará atónita y la naturaleza,
Cuando la criatura resucite,
Para responder al juez.

El libro será abierto,
En el que todo está contenido,
De donde el mundo será juzgado.

Por lo tanto, cuando el juez se siente,
Todo lo oculto aparecerá:
Nada quedará impune.

¿Qué diré entonces, pobre de mí?

Escrita por: Arkdae