Tot Wanhoop Gedreven
Omringd door duistere krachten
Komt het leven dat ik zo verachte
voorspoedig tot een eind
Dit is het eind van mijn strijd
Donkere wolken beginnen zich te vormen
Eindelijk is het dan zover
Mijn verdorven ziel vult zich met zwartgalligheid
Terwijl ik luister naar het huilen van de wind
Uitzichtloos, er is geen weg meer terug
En ik kan niet langer wachten
Vol weemoed en sombere gedachten
Kijk ik terug op dit verachtelijke leven
Mijn haat is alles wat ik nog heb te geven
Het ultieme dieptepunt bereikt
Eindeloos lang staar ik in een bodemloze put
Onbegrepen, eenzaam en verlaten
De zinloosheid slaat weer toe
Van mijn aardse taken ontheven
En tot wanhoop gedreven
Ik voel het einde naderen,
Mijn verlossing is nabij
Impulsado por la Desesperación
Rodeado de fuerzas oscuras
Llega a su fin la vida que tanto despreciaba
Prósperamente
Este es el final de mi lucha
Nubes oscuras comienzan a formarse
Finalmente ha llegado el momento
Mi alma corrupta se llena de melancolía
Mientras escucho el aullido del viento
Sin esperanza, no hay vuelta atrás
Y ya no puedo esperar más
Lleno de nostalgia y pensamientos sombríos
Miro hacia atrás en esta vida despreciable
Mi odio es todo lo que me queda por dar
Alcanzando el punto más bajo
Miro fijamente en un pozo sin fondo durante mucho tiempo
Incomprendido, solitario y abandonado
La falta de sentido vuelve a golpear
Liberado de mis deberes terrenales
Y llevado a la desesperación
Siento que el final se acerca
Mi redención está cerca