Les plus belles années de ma vie
Moi j'avais rêvé longtemps de ma première guitare, tu sais
J'étais fou, j'avais quinze ans, je n'osais pas y croire
Mes parents n'étaient pas d'accord, ils connaissaient par cœur
Mes trois chansons sur deux accords, moi j'attendais mon heure
J'étais dingue de Becaud, Brassens et Aznavour
Je m'endormais sur ma radio, je faisais des concours
Puis j'ai découvert les groupes anglais, je guettais à la télé
Leurs gestes que je refaisais le soir dans mon grenier
Toi qui m'as donné les plus belles années de ma vie
Mes plus grandes espérances, mes plus grands regrets aussi
Comme je t'aimais, toi ma musique, mon premier grand amour
J'essayais bien de te suivre, pourtant j'étais toujours
Un pas derriere, cherchant à te plaire
Soixante-cinq au Golfe Drouot c'était des nuits sans fin
La musique dans la peau et tout pour les copains
Dans une cave de banlieu tous les soirs on répétait
Et si les voisins criaient un peu, on leur pardonnait
Et puis soixante-dix, les festivals perdus dans la nature
On était des milliers sous les étoiles pour quelques couvertures
La foule dansait, tapait des mains, nous on s'y croyait déjà
Et Avignon n'était plus qu'un faubourg de l'Olympia
Toi qui m'as donné les plus belles années de ma vie
Mes plus grandes espérances, mes plus grands regrets aussi
Comme je t'aimais, toi ma musique, mon premier grand amour
J'essayais bien de te suivre, pourtant j'étais toujours
Un pas derriere, cherchant à te plaire
Soixante-douze, c'était Paris, le groupe s'est dispersé
Quand j'ai rencontré Marie-Christine, j'étais sur le pavé
Le soir pour se payer un lit on claquait tous nos cachets
Mais je lui racontais ma vie et elle me comprenait
Et elle m'a suivi dans cent maisons de disques et d'éditions
Où les gens qui m'écoutaient, n'aimaient pas mes chansons
Et quand j'ai vendu ma vieille guitare c'est elle qui m'a aidé
A comprendre enfin que ça ne marcherait jamais
Toi qui m'as donné les plus belles années de ma vie
Mes plus grandes espérances, mes plus grands regrets aussi
Comme je t'aimais, toi ma musique, mon premier grand amour
J'essayais bien de te suivre, pourtant j'étais toujours
Un pas derriere, cherchant à te plaire
De mooiste jaren van mijn leven
Ik had lang gedroomd van mijn eerste gitaar, weet je
Ik was gek, ik was vijftien, ik durfde niet te geloven
Mijn ouders waren het er niet mee eens, ze kenden het uit hun hoofd
Mijn drie liedjes op twee akkoorden, ik wachtte op mijn kans
Ik was gek op Becaud, Brassens en Aznavour
Ik viel in slaap met mijn radio, deed mee aan wedstrijden
Toen ontdekte ik de Engelse bands, ik keek naar de tv
Hun gebaren die ik 's avonds in mijn zolder nadeed
Jij die me de mooiste jaren van mijn leven gaf
Mijn grootste hoop, mijn grootste spijt ook
Hoe ik van je hield, jij mijn muziek, mijn eerste grote liefde
Ik probeerde je te volgen, maar ik was altijd
Een stap achter, op zoek naar jouw goedkeuring
Vijfenzestig in de Golfe Drouot, dat waren eindeloze nachten
De muziek in mijn bloed en alles voor de vrienden
In een kelder in de buitenwijken repeteerden we elke avond
En als de buren een beetje schreeuwden, vergeefden we het hen
En toen zeventig, de festivals verloren in de natuur
We waren duizenden onder de sterren voor een paar dekens
De menigte danste, klapte in de handen, wij geloofden er al in
En Avignon was niet meer dan een voorstad van de Olympia
Jij die me de mooiste jaren van mijn leven gaf
Mijn grootste hoop, mijn grootste spijt ook
Hoe ik van je hield, jij mijn muziek, mijn eerste grote liefde
Ik probeerde je te volgen, maar ik was altijd
Een stap achter, op zoek naar jouw goedkeuring
Tweeënzeventig, dat was Parijs, de band viel uit elkaar
Toen ik Marie-Christine ontmoette, stond ik op de straat
's Avonds om een bed te betalen, gaven we al onze gages uit
Maar ik vertelde haar mijn leven en zij begreep me
En ze volgde me naar honderd platenmaatschappijen en uitgeverijen
Waar de mensen die naar me luisterden, niet van mijn liedjes hielden
En toen ik mijn oude gitaar verkocht, hielp zij me
Eindelijk te begrijpen dat het nooit zou werken
Jij die me de mooiste jaren van mijn leven gaf
Mijn grootste hoop, mijn grootste spijt ook
Hoe ik van je hield, jij mijn muziek, mijn eerste grote liefde
Ik probeerde je te volgen, maar ik was altijd
Een stap achter, op zoek naar jouw goedkeuring
Escrita por: Pierre Delanoë / Claude Lemesle / Kevin Johnson