Dit zijn de dagen
Dit zijn de dagen om nooit te vergeten
Wat je beweegt, wat je stuwt, wat je drijft
Wat het is, hoe het voelt, mocht je even niet weten
Hoe je overal komt en niet weet waar je blijft
Dit zijn de dagen van wroeten en knokken
Van doorgaan met zoeken tot over de rand
Van het hoogst haalbare met ogen dicht gokken
Reiken naar wat je niet weten kunt want
Dagen van gieren en kwatten en knallen
En knoeien totdat je er twee tellen bent
De vlakte ontstegen om nooit meer te vallen
Voor de duur van tenminste dat ene moment
Dit zijn de dagen van horten en stoten
Van geen ophouden weten want we zijn er nog niet
Zolang niet gevoeld waar om het te doen is
De snak van de zaal naar de snik in het lied
Voor even, heel even de kloof overkomen
Het jubelend toppen van het gapend ravijn
Tussen hoe wij het ons al een leven lang dromen
En wat het in werkelijkheid zo vaak dreigt te zijn
En blijven proberen en pielen en prutten
En dan pas gelukkig als we twee tellen wam
De bliksemse bende op zijn pijlers doen schudden
Van minstens Uitgeest tot achter Zaandam
Dit zijn dagen om niet te vergeten
Wat je beweegt, wat je stuwt, wat je drijft
Wat het is, hoe het voelt, mocht je even niet weten
Hoe je overal komt en niet weet waar je blijft
Met wassen vleugels de oversteek wagen
Op goed geluk voor het leeg op de loop
Zolang de kans bestaat het toeval uitdagen
Verlangen de brandstof en motor de hoop
Estos son los días
Estos son los días para no olvidar
Lo que te mueve, lo que te impulsa, lo que te motiva
Lo que es, cómo se siente, si acaso no lo sabes por un momento
Cómo llegas a todas partes y no sabes dónde quedarte
Estos son los días de luchar y pelear
De seguir buscando hasta el límite
De arriesgar lo máximo con los ojos cerrados
Alcanzar lo que no puedes saber porque
Días de luchar y resistir y explotar
Y equivocarse hasta que cuentas hasta dos
Sobrepasar la llanura para nunca más caer
Por lo menos durante ese único momento
Estos son los días de altibajos
De no rendirse porque aún no hemos llegado
Mientras no se siente por qué hacerlo
El anhelo de la sala por el sollozo en la canción
Por un instante, cruzar la brecha
La cima jubilosa del abismo abierto
Entre cómo lo soñamos toda la vida
Y lo que tantas veces amenaza con ser en realidad
Y seguir intentando y jugueteando y chapuceando
Y solo entonces ser feliz cuando cuentas hasta dos
Hacer temblar la maldita pandilla en sus cimientos
Desde al menos Uitgeest hasta detrás de Zaandam
Estos son días para no olvidar
Lo que te mueve, lo que te impulsa, lo que te motiva
Lo que es, cómo se siente, si acaso no lo sabes por un momento
Cómo llegas a todas partes y no sabes dónde quedarte
Con alas lavadas, arriesgarse a cruzar
A la buena de Dios antes de que se acabe la cuerda
Mientras exista la posibilidad, desafiar al azar
El deseo es el combustible y el motor la esperanza