Elke Dag Opnieuw
Elke dag opnieuw begin ik een nieuw leven
zet ik een dikke vette punt achter mijn misselijk bestaan
niks bakte ik dan lucht, de lucht van ouwe teven
om kokhalzend en brakend gif op af te geven
De strontvliegen die waren niet van me af te slaan
Elke dag opnieuw wens ik radicaal te breken
met mijn miesje mislukken in de dagen van hiervoor
mijn slijmen was geducht, gedoemd mijn faken
kwam ik er niet meer weg, dan ging ik er mee vandoor
Elke dag opnieuw besluit ik voorgoed te kappen
Snij de beurse plekken weg uit mijn verrotte lijf
dat als het erop aankwam zich willoos liet verslappen
dat nooit eens op een standpunt of ruggengraat was te betrappen
en die klotehouding van me vloek ik tot een karakter stijf
Elke dag opnieuw begint het me meer te dagen
hoe ik mijn beste jaren met braafheid heb verklooid
met steeds ja en amen knikken op de idiootste vragen
met slikken zonder kikken wat ze mij op kwamen dragen
waarmee ik keer op keer mezelf te grabbel heb gegooid
elke dag opnieuw besef ik het steeds beter
moet breken met dat verleden en breken met die tijd
dat ik er nog in geloofde tegen beter weten
de pan wordt alsmaar leger en de soep dus alsmaar heter
mijn lippen aan de hel verbrand, mijn hart verschroeid van spijt
Elke dag opnieuw verwens ik heel de aarde
verwens ik God, de mensheid, maar bovenal mezelf
Vervloek mijn kleffe stem die liefdesliedjes baarde
vervloek mijn linkerhand die er slagzij bij gitaarde
maar stopte als het menens werd en zei: Het is maar spel
Elke dag opnieuw wil ik die ander worden
En stappen uit deze schertsvertoning van halfbakken schijn
me schofterig binnenvechten bij die losgeslagen horde
die Christus aan het kruis hun lans zijn zij in porde
en eindelijk de kerel worden die ik altijd al wou zijn
Cada Día de Nuevo
Cada día de nuevo comienzo una nueva vida
pongo un punto gordo y final a mi asquerosa existencia
no logré nada más que aire, el aire de viejas zorras
para vomitar y escupir veneno con arcadas
Las moscas de mierda no se apartaban de mí
Cada día de nuevo deseo romper radicalmente
con mi fracaso en los días anteriores
mi falsedad era temible, condenada a fingir
si no podía escapar, entonces me iba con ello
Cada día de nuevo decido cortar de una vez por todas
los lugares magullados de mi cuerpo podrido
que cuando llegaba el momento se dejaba debilitar sin resistencia
que nunca tomaba una postura o mostraba una columna vertebral
y esa maldita actitud mía la maldigo hasta volverla un carácter rígido
Cada día de nuevo me doy cuenta cada vez más
de cómo desperdicié mis mejores años con obediencia
asintiendo una y otra vez a las preguntas más estúpidas
tragando sin rechistar lo que me imponían
con lo que una y otra vez me expuse a mí mismo
Cada día de nuevo me doy cuenta cada vez mejor
debo romper con ese pasado y romper con ese tiempo
en el que creía en contra de mi propio saber
la olla se vacía cada vez más y la sopa se vuelve más caliente
mis labios quemados en el infierno, mi corazón abrasado de arrepentimiento
Cada día de nuevo maldigo a toda la tierra
maldigo a Dios, a la humanidad, pero sobre todo a mí mismo
maldecir mi voz pegajosa que dio a luz canciones de amor
maldecir mi mano izquierda que tocaba la guitarra
pero se detenía cuando la cosa se ponía seria y decía: Es solo un juego
Cada día de nuevo quiero convertirme en otro
y salir de esta farsa de apariencias a medias
abrirme paso de manera desvergonzada entre esa multitud desenfrenada
que empujó la lanza en el costado de Cristo en la cruz
y finalmente convertirme en el tipo que siempre quise ser