Steen
In drenthe ligt een grote steen,
Al dik vijfduizend jaar
Om andere grote stenen,
Onwrikwaar bij elkaar
Die grote steen,
Die ligt daar maar door al die eeuwen heen
Wat er ook rondom gebeurd,
Hij houdt zich stil die steen.
Wie die steen ziet,
Denkt misschien die steen die ligt daar goed
Beetje op andere stenen liggen,
Dat is alles wat die doet
Maar wacht,
Heel soms,
En enkel 's nachts,
Bij een bijzonder maan
De wind uit een bepaalde hoek
Trekt opeens stevig aan.
Nou is het daar zo stil niet meer,
Als eerst eeuw in, eeuw uit
Alsof een lied zich op de wind
Door die stenen fluit
'T lijkt een geluid van lang gelee,
Vanuit een diepere laag
Het deelt ons iets van vroeger mee,
Dat gaat over vandaag.
Denk bij zo'n steen dus niet te snel
Wat of dat ding daar moet
Die steen ligt daar zomaar niet
Die weet echt wat ie doet...
Piedra
En Drenthe yace una gran piedra,
Ya con cinco mil años de antigüedad
Para unirse a otras grandes piedras,
Inamovible entre sí
Esa gran piedra,
Permanece allí a través de los siglos
Pase lo que pase a su alrededor,
Permanece en silencio esa piedra.
Quien ve esa piedra,
Quizás piense que yace bien allí
Simplemente descansando entre otras piedras,
Eso es todo lo que hace
Pero espera,
De vez en cuando,
Y solo por la noche,
En una luna especial
El viento desde cierto ángulo
De repente sopla fuerte.
Ahora no es tan tranquilo allí,
Como era siglo tras siglo
Como si una canción se deslizara en el viento
A través de esas piedras
Parece un sonido de antaño,
Desde una capa más profunda
Nos cuenta algo del pasado,
Que se relaciona con el presente.
Así que no pienses demasiado rápido
Sobre lo que esa cosa debe ser
Esa piedra no está allí sin razón
Realmente sabe lo que hace...