De Laatste Brief
De wereld scheen vol lichtere geluiden
en een soldaat sliep op zijn regenjas.
Hij droomde lachend dat het vrede was
omdat er in zijn droom een klok ging luiden.
Er viel een kogel die geen vogel was,
niet ver van hem, tussen se warme kruiden.
Hij werd niet meer wakker want het gras werd rood.
Eenieder weet wat dat beduid.
Het regende en woei; toen herbegon
achter de grijze lijn der horizon
het bulderen, goedmoedig, de kanonnen.
Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef,
bevrijdde zich het laatst wat hij schreef:
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.
Tekst: Bertus Aafjes
Muziek: Herman Elegast
La última carta
El mundo brillaba lleno de sonidos más claros
y un soldado dormía en su impermeable
Soñaba riendo que era paz
porque en su sueño sonó una campana
Una bala cayó que no era un pájaro
no lejos de él, entre hierbas necesariamente calientes
No se despertó porque la hierba se puso roja
Todo el mundo sabe lo que eso significa
Estaba lloviendo y turbulento; luego empezó de nuevo
detrás de la línea gris del horizonte
Los rugidos, bondadosos, los cañones
Pero de su chaqueta, mientras estaba acostado, él
se liberó lo último que escribió
Cariño, la guerra aún no ha comenzado
Texto: Bertus Aafjes
Música: Herman Elegast